Updated 17/11/2026
COLOSSUS DEATH FEST laat het beest los in een jeugdhuis dat zelf moet vechten om te overleven
Colossus Death Fest – 3 oktober 2026 – De Klinker, Aarschot
Een uur en drie kwartier voor een rit die ’s nachts, wanneer we voldaan huiswaarts keerden, zo’n drie kwartier duurde … Braak … gelukkig wachtte in De Klinker de beloning: negen groepen, één dak, één podium, nul compromissen. Voor de tweede keer op rij liet Slaughter The Giant zijn Colossus Death Fest op het Aarschotse jeugdhuis los. Dat het gebouw zelf een bedreigde diersoort is, bleek pas tussen twee sets door aan de toog.
Tekst en foto's: Bart Van Gheluwe
Opener MOSS UPON THE SKULL (*) uit Brussel misten we deels door de file. Gitarist Jef en drummer Jense kennen we ook van de funeral doom/death van Dwaellicht. Hier smeden ze progressieve en oldschool death metal samen. Op ‘Quest For The Secret Fire’ (2024) een avontuur, live minder uitdagend dan we zouden willen.
Een progressieve postmetalband op een death metalfest? TRAELS (8) bewees dat het kan. Het Belgische viertal verdiende zijn strepen in onder meer In-Quest, Spoil Engine en Dedicted, en weeft zware, djenty riffs in gelaagde, atmosferische klanktapijten. Maar, euh, meneer de bespreker, er stonden toch maar drie mensen op het podium? Zelfs met het ontbreken van de tweede gitarist bleef de show ongemeen innemend. Blikvanger was drummer Jason Van Acker, die achter zijn kit ook zingt: lijzig, rauw, clean. In november volgt via Polderrecords al de tweede plaat, ‘A Study Of Absence’. Deze verrassing moeten we vanaf nu met de bestemdheid van een bloedhond volgen!
Daarna nam het hoofdzakelijk Belgische A GOAT AS OUR SHEPHERD (8) het podium over, met achter de drums een oude bekende: Fons van Dijk (ex-Sisters Of Suffocation). Sinds vorig jaar is ook leadgitarist Mathijs Ignoul (Carnyx) van de partij. Opgericht in 2018 balanceert de band tussen melodieuze death- en groove metal, en met tweede plaat ‘Man Proposes, Earth Disposes’ sinds februari onder de arm klonk het scherper dan ooit. De pompende aders in de nek van de vocalist spreken boekdelen: Intens, strak, fysiek, geen seconde rust. All hail the GOAT!
Van benoorden de Moerdijk kwam vervolgens MAN AS PLAGUE (8) de zaal besmetten met een venijnige cocktail van death metal, deathcore en hardcore, aangelengd met synths, samples en een flinke scheut Griekse mythologie, zoals op tweede plaat ‘Titanomachy’ (2023). De frontman gaf zich voor de volle honderd procent en zweepte op alsof zijn leven ervan afhing. Helaas bleef de zaal bijna stoïcijns stil. Hier zat meer in! De act stond als een huis, de zaal stil als een huis. Misschien wat te veel core voor een deel van de deathpuristen? Zonde.
Hoewel MORDKAUL (8) als groep nog lang geen decennium op de teller heeft, voelt het alsof ze al van de begindagen meedraaien. De leden slepen natuurlijk de bakken ervaring uit onder meer Diablo Blvd, Hell City en Leng Tch'e mee. Volgens sommige internettongen de beste melodeath sinds de eeuwwisseling. Wie geeft ze ongelijk? Op ‘Feeding The Machine’ (2024) lonkt de groep iets meer naar een Amerikaans beïnvloed geluid. Toch blijft Mordkaul vooral het Vlaamse antwoord op At The Gates: scherpe Zweedse riffs, groove en melodie gaan hand in hand. Vocalist Benny van Slaughter The Giant kwam een nummer lang flink meestampen. Mooi!
Het Poolse SPHERE (7) maakt al sinds 2002 Warschau onveilig met brutal death metal die stevig in de oude school geworteld zit. Minder symfonisch, maar de zwartgeblakerde death deed toch geregeld aan landgenoten Hate of zelfs Vader denken. De nieuwe Amerikaanse zanger was er niet bij, een Poolse sessievocalist nam de microfoon over. Een sympathieke kerel, bleek na de show, ons verder helaas onbekend. Ook zo klonk het hypersnel, loepzuiver en professioneel. Alleen bleef het podiumbeeld nogal statisch, en na het vuurwerk van de voorgaande groepen viel dat extra op. Knap vakwerk, weinig spektakel.
En dan de gastheren zelf: SLAUGHTER THE GIANT (9). De mix van moderne en oldschool melodieuze death- en black metal, met een knipoog naar The Black Dahlia Murder en At The Gates, kwam ook nu weer verschroeiend hard aan. Frontman Benny Ubachs zweepte het publiek op dat eindelijk liet zien dat het uit meer dan stijve knoken bestond.
Lees verder onder de foto.
De heren maakten slim gebruik van hun eigen fest: de nieuwe single 'Dead By Dawn' werd er voor het eerst live op het publiek losgelaten en, terwijl de camera's draaiden, werd meteen ook een videoclip ingeblikt. Opvallend: waar symfonische orkestraties tot nu een flink deel van het geluid kleurden, zijn die in het nieuwe werk zo goed als verdwenen. Het resultaat klinkt directer en des te venijniger. Organiserende gastheer zijn en tegelijk een strakke set neerzetten, het blijft een prestatie op zich.
Na de reus volgde de sluitspier. BRUTAL SPHINCTER (7) uit Luik beledigt al sinds 1 april 2013 iedereen die het al dan niet horen wil. De slecht doorspoelbare goregrind op het laatste album ‘Sphinct-Earth Society’ (2025) vormt daar geen uitzondering op. Wat een heerlijk chaotische podiumhumor! De twee frontmannen hebben présence voor tien, en dan hebben we het nog niet over de smoelen van de gitarist. Grazie mille dat zulke artiesten bestaan.
Lees verder onder de foto.
Extra kers op de taart: Jorgi Vanhees, de Belgische vocalist van het Poolse technische death metalgeweld Banisher, kwam een stukje meebrullen. Een feest van onnozelheid, grappig en entertainend, maar muzikaal toch een streepje minder dan wat eraan voorafging.
Afsluiter LENG TCH'E (8) kreeg een ondankbare opdracht. De energie van het publiek was na een hele middag en avond geweld stilaan op, en een deel van de bezoekers had de terugweg al aangevat. Jammer, want de razende rakkers stonden er wél. Sinds 2001 smelten zij grindcore samen met death metal, hardcore en een vleugje stoner tot hun eigen 'razorgrind'. Rauw, snel en met een onverwoestbare groove: van vermoeidheid was op het podium geen spoor te bekennen.
Lees verder onder de foto.
Tussendoor toonde de frontman een merkwaardig, ontwapenend eerlijk gevoel voor humor. Leuke extra: ex-vocalist Boris Cornelissen dook nog eens op als gast Zijn podiumprésence deed opvallend veel aan Sven de Caluwé van Aborted denken. Toeval of niet: Sven stond vooral als drummer mee aan de wieg van Leng Tch'e. En wat is ons wereldje klein: begin jaren 2000 zong hij ook bij In-Quest, waar TRAELS-gitarist Korneel Lauwereins later ook nog bij zou spelen. Een waardige afsluiter, die een vollere zaal had verdiend.
Bedreigde diersoort
Colossus Death Fest is het geesteskind van de Belgische melodic death metalgroep Slaughter The Giant, die De Klinker al langer als uitvalsbasis gebruikt. In november 2024 stelde de groep er nog het mini-album ‘Abomination’ voor, en de eerste editie van het fest, met Coffin Feeder als hoofdact, raakte vorig jaar volledig uitverkocht. De formule bleef ongewijzigd: voor de prijs van een lp binnen, deuren open om 14 uur, een raket op de rug binden en gààn. Ook deze tweede editie was officieel uitverkocht. Achter de coulissen kwam toch ook een schaduwkant op tafel: De Klinker staat op de tocht. De stad zou zelfs met de gedachte hebben gespeeld om het gebouw af te breken! Uit de lucht gegrepen is het niet. Eind oktober 2025 besliste het Aarschotse stadsbestuur om vertrekkend personeel van de jongerenwerking voorlopig niet te vervangen en de openingsuren in te perken. Anonieme activisten zetten daarop 's nachts stromannen aan de ingang, uit protest tegen wat zij een geleidelijke uitholling van het jeugdwerk noemden. Jeugdschepen Jill Schellens noemde de situatie toen tijdelijk. Echt geruststellend klinkt dat niet. Wie vandaag nog een evenement op poten zet, botst bovendien op een berg regelgeving die elk jaar hoger (en duurder) lijkt te worden. De druk belandt telkens bij de schaarse mensen die hun nek nog durven uitsteken. Volgend jaar willen de heren het fest daarom samen met De Klinker organiseren. Dat moet het jeugdhuis meer kansen geven om gered te worden, maar het levert ook de organisatie iets op: als jeugdhuisactiviteit valt het fest onder gunstigere regels. Nochtans hebben dit soort organisaties een nobel doel voor ogen: opkomende groepen krijgen een podium. Live spelen leer je nergens anders. Tegelijk krijgt het publiek een betaalbare kans om gevestigde waarden uit de Lage Landen van dichtbij te zien. En uit Polen, waarvan de naam eveneens teruggaat op het woord voor veld: ook dat land voor ruim 75% zo plat als een biljartlaken. Maar laten we het politieke geneuzel overlaten aan De Zevende Dag, terug naar de hoofdschotel: een verse brok sonisch geweld.