Toen we over je soloalbum ‘The Art Of Letting Go’ praatten in 2024, vertelde je mij al dat 2025 het jaar zou worden om nieuw materiaal te schrijven voor Alter Bridge. Wanneer begonnen jullie eraan?
‘Wat mij betreft, ben ik daar al aan begonnen eind 2024. Ik begon toen met het checken van ideeën, maar in het begin van 2025 zette ik er meer vaart achter. Daarna hebben we elkaar ontmoet in Los Angeles, in de 5150-studio van Wolfgang van Halen die gebouwd werd door zijn vader. Dat was omstreeks maart. We overliepen alle ideeën die Mark en ik opzijgezet hadden en startten het arrangeren van de muziek. In de studio hebben we ook nog een paar nieuwe ideeën neergeschreven en dan volgden de opnamen. Eens we daar waren, was dat een behoorlijk intens proces, maar het was natuurlijk wel fantastisch om dat in die legendarische studio, waar zoveel onvergetelijke songs en albums gemaakt zijn, te doen. Dat motiveerde ons extra. We kennen Wolfgang al lang. Hij heeft met Mark (Tremonti, gitarist – VM) gewerkt. Hij speelde een tijdje bas bij Mark en ik denk dat ik Wolfgang al zo’n twintig jaar ken. Hij is een toffe gast. Hij maakt bij wijze van spreken deel uit van onze familie.’
Is er een bepaalde reden waarom het album gewoonweg naar de band vernoemd is?
(grinnikt) ‘Je zou dat aan luiheid kunnen wijten, maar we besloten dit toen we merkten dat dit album echt alle kenmerken heeft van onze totaalsound sinds het begin, mogelijk sinds ‘Blackbird’. Het klinkt simpelweg zoals wij zijn, het staat model voor wat we doen. Op sommige albums zijn we daar een beetje van afgeweken. Voor ‘Walk The Sky’ hebben we het bijvoorbeeld anders aangepakt door een beetje meer keyboards in te brengen. Op andere platen deden we dan weer superlange songs, maar dit album illustreert ten voeten uit hoe we al klinken sinds het begin. Dat was de reden waarom ‘Alter Bridge’ een perfecte titel is.’
Was de input van jou en Mark ongeveer 50/50 bij elke track of zijn er songs die werkelijk helemaal van één van de twee zijn?
‘Dat hangt gewoonlijk van Mark af. Op deze plaat ontfermde hij zich over het muzikale aspect, dus alle riffs en het gitaarspel. In het begin was er geen zang, dus heb ik alle zangmelodieën geschreven. Voor sommige songs had Mark wel een idee voor het refrein en dat heb ik er dan in verwerkt. Dat was dus mijn soort inbreng, teksten en melodieën. De songs waar ik wat muziek voor geschreven had, liet ik vrij open om aan te werken. Ik had bijvoorbeeld een riff, een strofe en een refrein, maar de rest mocht Mark invullen. Op die manier is iedereen betrokken bij het hele proces. Iedereen maakt daar deel vanuit. Soms mondt dit echt uit in een groepsproces in dezelfde kamer. Het zou maar saai zijn als we alles klakkeloos zouden naspelen van de demo’s, we willen democratisch zijn qua geluid.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 236.
