... / Story's / Markant / PAUL GILBERT: Etiquette op muziek
Markant

Updated 03/03/2026

Markant

PAUL GILBERT: Etiquette op muziek

Paul Gilbert heeft de rol van de elektrische gitaar in de rockmuziek op indrukwekkende wijze vormgegeven. Met Mr. Big was hij verantwoordelijk voor baanbrekende poprock-anthems waarmee de groep de hitlijsten aanvoerde en arena’s over de hele wereld vulde. Met Racer X bracht hij de elektrische gitaar tot het uiterste, met een meer metalachtige sound. Als soloartiest heeft hij zich bewogen in zowel instrumentale als vocale klanklandschappen, van blues, klassiek en jazz tot pure rock. Op zijn nieuwste album ‘WROC’ citeert hij letterlijk saaie etiquette regels van George Washington. Het hoe en waarom vragen we hem op de man af.

‘Ik vind het geweldig om teksten te gebruiken om melodieën te creëren. Ik denk dat ik op zoek was naar mijn eigen Bernie Taupin – die alle teksten voor Elton John schrijft. Neil Peart is een ander voorbeeld, want hij schreef de teksten voor Rush, terwijl Alex Lifeson en Geddy Lee de muziek componeerden. Ik wilde mijn eigen Bernie of Neil vinden, want hoewel ik zeker wel eens teksten heb geschreven, is het niet echt mijn favoriete onderdeel van het proces. Dus heb ik George Washington gevonden als mijn Bernie Taupin! Het is gebaseerd op een leerboek over hoe je goede manieren moet hebben en beschaafd moet zijn tijdens een maaltijd aan tafel. Meestal gaan rock-‘n-rollteksten meer over opstandig zijn en het goede gevoel dat je krijgt bij het veroorzaken van problemen. Maar ik maakte nooit problemen en was altijd een beleefd persoon, dus dit past beter bij mij. De originele tekst werd geschreven in Frankrijk in 1595. Het boek werd populair in Frankrijk en werd later vertaald in het Engels en werd toen aan George Washington gegeven om zijn schoonschrift te oefenen. Op de één of andere manier vond ik dit leuker, ook omdat het nog nooit gedaan was. Het voelde eerlijk aan en tegelijkertijd ook ambitieus. Sommige van deze regels zijn niet makkelijk en sommige zijn zelfs onmogelijk. Zoals de openingstrack ‘Keep Your Feet Firm And Even’. Meestal hangen mijn voeten in de lucht en zit ik beetje schuin. Dan probeer ik eraan te denken om iedere keer als ik ga zitten mijn voeten recht te houden. Een andere song en regel zegt ‘Show Not Yourself Glad (At The Misfortune Of Another)’; dit is eigenlijk een oproep om niet te roddelen. Als je iets negatief weet over iemand, ben je soms geneigd om het door te vertellen. Soms is het sterker dan jezelf.’

Paul Gilbert © Sam Gehrke

De plaat is een mix van invloeden en stijlen?

‘Ik begin altijd met de tekst en voeg daarna de melodie en de akkoorden toe, en dat dicteert wat de stijl wordt. Van origine ben ik een rockmuzikant. Zoals het eerste nummer dat ik schreef, ‘Show Not Yourself Glad’, dat een trage groove werd. Maar ik vond het te traag. Het zou nooit een publiek aan het rocken krijgen. Dus veranderde ik het, geïnspireerd door Iron Maiden en Black Sabbath, die ook veel tempowisselingen gebruiken. En zo kon ik afwisselen tussen het trage deel en een meer rockgedeelte. Ik denk niet dat ik ooit op die manier muziek geschreven heb. ‘Spark Of Celstial Fire’ heeft ook heel wat verschillende grooves en tempo’s. Het bevat een rechttoe rechtaan tokkelgedeelte dat overgaat in een vreemde progrockriff en er is ook nog een deel popsong en een stuk vuil gespeelde blues. Het is een echte rollercoaster van emoties geworden.’

Is er een speciale reden waarom je die ‘tricorn hat’, die driekantige hoed, draagt op de hoes en in de video’s?

‘Het was een bekend hoofddeksel in de tijd van George Washington en doordat alle opnames in de studio gefilmd werden vond ik het leuk om mij te verkleden als Washington. Ik wilde eerst de rest van de band overtuigen om hetzelfde te doen, maar daarna heb ik besloten om ze dat niet aan te doen.’

Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 237.