BIG BIG TRAIN

Nu Alberto Bravin van PFM volledig ingeburgerd is als nieuwe zanger na het overlijden van David Longdon, speelt hij een heel belangrijke rol op dit zestiende studioalbum van Big Big Train, ‘Woodcut’. Hij is niet alleen zanger, multi-instrumentalist en componist, maar ook nog eens producer van de plaat. Van een binnenkomst gesproken. De muziek bevat alle ingrediënten van de progrock uit de seventies en eighties. Je hoort zowel dwarsfluit als mellotron en die brengen je tijdens de single ‘The Artist’ in een Genesis-sfeer met een moderne ‘touch’. Een heel sterke single, die het begin inluidt van een mooi conceptverhaal dat creativiteit, opoffering en de dunne grens tussen inspiratie en waanzin onderzoekt. Alle zeven bandleden brengen verbluffende bijdragen en zingen allemaal een stuk van de leadzang. De tweede single ‘The Sharpest Blade’ is ook al een schot in de roos. Een melodieuze track waarvan het refrein zich verstrengelt in je brein en je niet meer loslaat. En daar houdt het niet op, want het 66 minuten durende album bevat meer van die voltreffers. ‘Woodcut’ voelt als een Big Big Train-plaat die totaal anders is dan alle voorgaande – een overtuigende combinatie van muziek, verhalen vertellen en visuele vindingrijkheid. Het album is versierd met een opvallend hoesontwerp van de in Dorset (Engeland) gevestigde kunstenaar Robin Mackenzie, afgeleid van een houtsnede die de band speciaal voor dit album bij hem had besteld. Dit is de beste plaat ooit van de groep en één van de top-progrockplaten die ik ken. Verbluffend!