EYE OF MELIAN

Iets helemaal anders dan de modale metalband waar riffs centraal staan, is het filmische en symfonische geluid van Eye Of Melian waar het gaat om Tolkien-geïnspireerde verhalen. Hun muziek voelt dan ook meer aan als een soundtrack dan een standaard metalalbum. Alles draait om een perfecte orkestratie, doch zonder dat bombastische van de meeste symfonische albums. Denk eerder aan een rondreis rond de dromerige en mooie landschappen die de Midden-aarde rijk was. Je mag de band gerust beschouwen als een internationale samenwerking met een Nederlander, Amerikaan en twee Finnen. Het is vooral één van die laatste, Johanna Kurkela, die voor ronduit prachtige zangpartijen zorgt, soms dromerig en fragiel. Doe bij het geheel nog wat doedelzak, fluiten en hurdy-gurdy (een soort snaarinstrument dat bespeeld wordt met een handzwengel) en dan weet je dat de emoties hoog oplaaien. Zo begint ‘Of Willows And Shadows’ met een stukje zachte piano om uit te groeien tot een krachtig en open geluid dat je hoort in de betere bioscoopzalen met geperfectioneerde surround sound formaten. Soms gaat het er iets opgewekter aan toe, zoals in ‘Child Of Twilight’. Elk nummer creëert wel één of ander speciaal gevoel, waardoor je je telkens in een ander landschap en een andere emotie waant. Titelnummer ‘Forest Of Forgetting’ past dan helemaal in het rijtje van droefenis en eenzaamheid. Afsluiter is trouwens een eigenzinnige versie van Bruce Dickinsons prachtige ‘Tears Of The Dragon’. Perfect om bij weg te dromen, te ontspannen of gewoon even te ontsnappen aan de drukte van alledag. Fans van Auri, Nightwish’s rustige kant of soundtracks van epische films en series zullen hier hun hart aan ophalen.