HÄLLAS

Met een naam als Hällas verwacht men niet onmiddellijk een Zweedse band en al zeker niet als je in de eerste song zuiderse ritmes met Spaanse tekst hoort. Toch gaat het hier om een progressieve rockgroep, die vooral beïnvloed is door progressieve en psychedelische rock uit de jaren 70. Met dit vierde album willen ze verder hun avontuurlijke stijl uitbouwen en nieuwe paden bewandelen met invloeden uit diverse hoeken. Het verhaal speelt zich af in een fictieve wereld, waarbij men onderzoekt of de mensheid in staat is om andermans standpunten te aanvaarden. De epische introsong van meer dan 20 minuten laat alle facetten van de groep horen. Na een orkestrale intro komt verrassend een vleugje disco, maar daarna krijgen we echte progrock te horen met de verwachte tempo- en sfeerwisselingen. Muzikaal doet het denken aan Genesis en Marillion uit de tijd van Fish, terwijl de warme, nasale stem van Johansson herinnert aan Peter Gabriel en Kerry Minnear (Gentle Giant). Veel invloeden komen naar boven zoals Wishbone Ash (twin guitars) en Uriah Heep. De vintage keyboards (hammondorgel, mellotron, Moog) en de vocale erupties zorgen voor een sterk progressief gevoel. ‘Face Of An Angel’ begint met het getrappel van paarden en een aanstekelijk rockend riffje dat meteen in je hoofd blijft hangen. Naar het einde toe klinkt het album iets rustiger met akoestische gitaar, ook al laten ze het tempo vaak de vrije loop. Kenmerkend voor het geluid is ook de prominente aanwezigheid van de basgitaar. Net als tijdsgenoten Wytch Hazel geeft deze band de progressieve rock een nieuw elan.