NERVOSA

In 2020 bleef gitariste Prika Amaral achter als enige lid van Nervosa. Ondertussen heeft ze rond zich een superbezetting verzameld en staat ze nu zelf achter de microfoon. Het vorige album ‘Jailbreak’ liet dat al horen. Op ‘Slave Machine’ wordt dat nog verder uitgewerkt. Het grote verschil is dat er nergens nog compromissen gesloten werden. Van het begin tot het einde is dit één lange slachtpartij van hakkende riffs en ritmes. De plaat opent met ‘Impending Doom’, dat eerst opbouwt met dreigende ritmes en opbouwende gitaren en drums, tot alles in één keer ontploft. De snelheid is meedogenloos en Prika haalt alles uit haar stembanden om die aanval kracht bij te zetten. Maar het blijft niet bij pure agressie. De refreinen hebben een onverwachte melodische glans en gitariste Helena Kotina tilt de nummers naar een hoger niveau met haar opvallend vloeiende lijnen en explosieve solo’s. Ze klinkt meer dan ooit als een essentieel uithangbord van de band. Het titelnummer ‘Slave Machine’ drijft het geweld verder op: de riffs en drums klinken bijna mechanisch, alsof er een op hol geslagen industriële motor doorheen raast. De solo schiet alle kanten uit en producer Martin Furia zorgt ervoor dat het geheel strak en verpletterend klinkt. Halverwege de plaat duikt ‘Ghost Notes’ op, waarin fluisterstemmen een duistere spanning creëren die het nummer een sinistere ondertoon geeft. Verderop levert ‘Hate’ een staalkaart van krachtige, fel uitgevoerde thrash en afsluiter ‘Learn Or Repeat’ jaagt er nog één laatste energie-explosie doorheen, aangedikt met die herkenbare dreunende riffs. ‘Slave Machine’ bevestigt dat Nervosa sterker uit hun moeilijke jaren is gekomen. Het album combineert bruutheid, melodie en overtuiging op een manier die hun toekomst alleen maar veelbelovend maakt.