TEMPTATIONS FOR THE WEAK

Drie jaar geleden vond Temptations For The Weak zichzelf succesvol opnieuw uit met ‘Fallen From The Stars’. We hoorden toen een groep die klaar was voor een verse doorstart. Dat krachtige signaal heeft de voorbije jaren hoorbaar enkel aan creativiteit en explosiviteit gewonnen. ‘The Venom Inside’ is zonder twijfel het beste werk dat deze mannen al hebben gemaakt. We horen een bende die kwalitatieve, gevarieerde en geconcentreerde heavy muziek brengt. Wie een voorbeeld vraagt van strakke Belgische metalcore, mag je probleemloos deze plaat aanrijken. ‘Silver Lining’ zet als opener meteen de identiteit van Temptations For The Weak in de verf. Lekkere riffs, harde strofes en melodieuze refreinen doen meteen denken aan muziek zoals die van Trivium en Killswitch Engage. Vooral aan die laatste moeten we héél vaak terugdenken. Ook qua songteksten, die vaak vol hoop en motivatie zitten. Gelukkig gaan deze heren verder dan enkel klinken zoals Killswitch; hun werk kan je er kwalitatief gewoon naast zetten. Met een goed tempo, knappe solo’s en een breakdown waar Jadran Beauprez knap doorzingt, is de eerste noot er boenk op. De sterke start gaat vlot verder op ‘Drowning World’ dat opnieuw uitblinkt met knappe gitaren en gevarieerde zangstukken. ‘Final Straw’ is het hoogtepunt met ijzersterke riffs en pompende drums. ‘You can’t stop me now’, zingen ze en als je dat muzikaal hoort, twijfel je daar ook niet aan. Deze machine is sterk geolied. De vergelijkingen met Killswitch Engage zijn zeer verregaand dat het bijna geen verrassing meer is wanneer diens frontman Jesse Leach komt meezingen op ‘Crossroads’. Uiteraard is dit een waanzinnig zotte feature op dit album. Weet je wat het zotste daaraan is? Dat Temptations For The Weak het zelfs niet nodig heeft om imponerend te overtuigen. ‘Your Own Suffering’ is opnieuw geslaagd hard vooraleer ‘Turned To Stone’ een rustpunt biedt. Dat komt minder goed binnen, vooral omdat we lyrics zoals ‘You’re not alone’ nu écht wel al een keer of honderd te veel gehoord hebben (al blijft de maatschappij van vandaag dat helaas nodig hebben in deze chaotische wereld). ‘Desperate Measures’ brengt wel z’n kwetsbaar macho-gehalte scherp naar voren op groovy tunes. Het finale trio aan songs op ‘The Venom Inside’ is meer vergetelijk, al is de melodische afsluiter ‘Legacy’ mooi genoeg om te doen mijmeren richting In Flames. De Belgische metalheads die deze jongens nog niet ontdekt hebben maken hier beter gisteren dan vandaag nog werk van.