THE HOLEUM

We geven het grif toe: als we een plaat ontvangen en de bijgevoegde biografie goochelt met termen als ‘dark matter’, ‘black holes’ en ‘cosmic trips’, dan werkt dat bij ons als een trigger. Met veel interesse gaven we ons dan ook over aan ‘Ensis’, het derde album van de Spaanse progressieve doom/postmetalband The Holeum. We geven weeral toe dat het niet meteen de kosmische trip was die wij ons hadden voorgesteld, maar desondanks heeft dit werkstuk ons toch aardig geboeid. The Holeum brengt een fijn in het gehoor liggende mix van melodieuze death doom (denk aan Swallow The Sun, Nailed To Obscurity en Insomnium) en de wat fellere postmetal zoals Cult Of Luna (maar veel minder ruw en intens), overgoten met een wel heel erg atmosferische saus en diverse psychedelische invloeden. Dat levert uiterst gevarieerde songs op die werkelijk tot in de puntjes zijn uitgewerkt en klinken als spreekwoordelijke klokken. Wat de band werkelijk uitstekend in de vingers heeft, is het samensmelten van alle invloeden tot één consistent geheel. Harde en zachte stukken wisselen elkaar naadloos af, dat is op zich zeker niet nieuw, maar het ogenschijnlijke gemak waarmee een vloeiende dynamiek gecreëerd wordt is toch best opmerkelijk te noemen. Mensen die het allemaal toch liever een beetje ruwer en ruiger hebben, zullen misschien minder te spreken zijn over de ietwat gepolijste sound, maar dat is natuurlijk relatief en een kwestie van persoonlijke smaak. De gelikte productie past immers perfect bij het gevoel dat de band wil opwekken en overbrengen: de complexe aard van het menselijke bestaan afspiegelen tegen de enormiteit en onvatbaarheid van het universum. Missie geslaagd, wat ons betreft, en we kunnen ‘Ensis’ dan ook warm aanbevelen aan de fans van de acts die hierboven vernoemd worden.