Tussen alle nieuwjaarswensen en recepties door begint ook het concertleven zich stilletjes aan weer op gang te trekken. Zo trekken de broertjes Pablo en Luka Van de Poel samen met Robin Piso, beter bekend als de psychedelische rockband DeWolff, door Nederland. Terwijl de band in ons land maar moeilijk echt een voet tussen de deur lijkt te krijgen, staat het trio toch maar mooi twee avonden na elkaar in de Amsterdamse muziektempel Paradiso en speelt het daarnaast voor uitverkochte zalen in heel Nederland. Zo ook in een uitverkochte 013 in Tilburg. We waren dan ook maar al te enthousiast om samen met dit drietal op hun ‘Rock ’n Roll Night Train’ te springen.
Tekst en foto’s: Vic Van den Abeele
Voor deze clubtour kiest DeWolff ervoor om enkele verschillende bands mee te nemen in hun avontuur. Deze avond viel de keuze op het Nederlandse TEMPLE FANG (8). Deze psychedelische band is uiteraard geen vreemde voor 013. Zo stonden ze in 2025 nog geprogrammeerd tijdens Roadburn. Toen gaven ze zelfs een ‘secret show’ in de skatehal enkele straten verder. Nu is iedereen gelukkig wel op de hoogte van hun komst. De zaal is dan ook al aardig gevuld wanneer de band zijn opwachting maakt. Zoals we dat van hen gewoon zijn, zijn ze ook vanavond op weinig foutjes te betrappen en maken ze van hun nummers weer één lang uitgesponnen jam. Heerlijk om jezelf als toeschouwer even in te verliezen. Afgelopen jaar bracht Temple Fang met ‘Lifted From The Wind’ hun tweede studioalbum uit. Er werd dan ook gekozen om vooral nummers van dit album te spelen. Wat ons betreft: de perfecte opwarmer van de avond!
Net voor de jaarwisseling bracht het trio van DeWolff nog een nieuwe EP uit. Fuego kreeg die als titel. Een verzameling songs die zij als band belangrijk vinden of gewoon mooi vinden om in een eigenzinnig DeWolff-jasje te stoppen. Daarna volgden al snel enkele uitzinnige shows in eigen land. Momenteel werkt het drietal de laatste shows van deze clubtour af. Utrecht, Leeuwarden, Den Haag en twee avonden Amsterdam gingen al voor de bijl. Tilburg is de laatste halte van hun daverende ‘Night Train’, die klokslag negen uur op gang werd getrapt.
Vanaf de eerste noten voelde je dat zowel DEWOLFF (9) ALS het publiek, naar schatting zo’n 1.500 aanwezigen, er helemaal klaar voor waren. Vaak wordt deze band omschreven als een psychedelische rockband. Dat dekt zeker en vast de lading, maar wat ons betreft mogen de termen blues, soul en funk ook niet ontbreken. Waar de broertjes Van de Poel starten, is namelijk duidelijk. Maar waar ze eindigen? Dat blijft altijd een groot mysterie. Live kan je je immers verwachten aan intense gitaarsolo’s of uitgebreide drumsolo’s. En dan hebben we het nog niet over meneer Piso gehad. Die man bespeelt zijn Hammondorgel als een bezetene. Het zorgt ervoor dat nummers als ‘In Love’ en ‘Natural Woman’ heel natuurlijk in elkaar overvloeien en aanvoelen als één lange jam. Dat de heren van DeWolff in een goede mood zijn, valt van hun gezichten af te lezen. Het plezier druipt van het podium en dat werkt duidelijk aanstekelijk voor het publiek. Er wordt geroepen en sommigen dansen honderduit. Door de avond heen krijgen we maar liefst nummers van zes albums voorgeschoteld.
Stiekem hoopten we op iets meer nummers uit hun ‘Wolffpack’-album, maar jammer genoeg bleef het bij het geweldige ‘Treasure City Moonchild’. Begrijpelijk misschien, want ondertussen brachten ze met ‘Love, Death & In Between’ nog een heerlijke plaat uit. Daarvan bewaarden ze ‘Rosita’ tot het allerlaatst. Nog één keer alles geven. Zowel op het podium, waarbij drummer Luka zijn laatste stukjes energie bij elkaar moest rapen – hij had immers bijna twee uur lang de hele set netjes aan elkaar gedrumd – als in de zaal. En dan hadden we het nog niet over de minutenlange drumsolo die hij tussendoor had gegeven.
Waar de heren in hun begindagen misschien iets te onstuimig te werk gingen, merk je nu hoe beheerst ze op het podium staan en vooral: wat een topmuzikanten ze zijn. Dat merk je meteen wanneer ze ‘The Fan’ van Little Feat brengen, of wanneer ze ‘Faster And Faster’ van Eden Rose coveren. Nu ja, coveren … er vooral hun eigen versie van maken.
Maar liefst twee uur speelt het trio de pannen van het dak en tovert het drietal het poppodium even om tot een intieme rocktempel. Zeker wanneer gitarist Pablo tijdens ‘Tired Of Loving You’ het publiek induikt om de fans te begroeten, terwijl hij feilloos het nummer verder zingt. Wat een band! Dankjewel, DeWolff, voor de prachtige avond!
