Ditmaal tourt de Finse pagan/folk metalband Ensiferum niet als co-headliner voor Paganfest, zoals begin 2025, maar kozen zij ervoor om twee power metalbands mee te nemen; Freedom Call en Dragony. We zijn getuige van het laatste concert van deze ‘Winter Storm tour over Europe’ in een zo goed als uitverkochte zaal.
Tekst: Vera Matthijssens – Foto’s: Tania Foré
Wanneer we de van het volk uitpuilende zaal betreden, is DRAGONY (8) juist aan de set begonnen. We zijn verbaasd. Een zangeres? Zo herinneren we ons deze Oostenrijkse drakenliefhebbers niet. Blijkt dat de band in 2025 besloten heeft om twee vocalisten in dienst te nemen, want ze willen meer touren, maar soms kan Siegfried ‘The Dragonslayer’ Samer zich niet vrijmaken. Dit is de eerste tournee met zangeres Maria Nesh, meteen een belangrijke tour en een lange, zodat Maria zich al goed thuis voelt in deze band.
De songs van het laatste album ‘Hic Svnt Dracones’ (2024) zijn zo te horen al goed ingeoefend, want de band put voornamelijk uit deze schijf met zes van de acht songs. De nu hoogblonde dame heeft een stem als een klok, maakt veel contact met het publiek en komt heel sympathiek over. Zo verdeelt ze het publiek in mannen en vrouwen die beurtelings moeten schreeuwen als ‘Valkerie’ of brullen als een ‘Viking’. Ze blikt met tevredenheid terug op de langste tournee ooit van deze Oostenrijkse power metallers. Mannen die van aanpakken weten.
FREEDOM CALL (8) heeft vanavond de langste staat van dienst. Sinds 1998 bestoken zij de metalfans met power metal die zo opgewekt en vrolijk is, dat zij het graag ‘happy metal’ noemen. De show is zo aanstekelijk dat je toch vanaf opener ‘Hammer Of The Gods’ en ‘Tears Of Babylon’ meegaat in het verhaal. Zij hebben een lijvige backcatalogus en putten uit maar liefst zes albums, waarvan ‘Silver Romance’ de recentste is.
Zanger/gitarist Chris Bay was er al die jaren bij en de band beleeft duidelijk nog plezier aan het spelen van de simpele, maar aanstekelijke songs die geen clichés schuwen. Ze bezorgden de aanwezigen een fijne tijd en meer moet dat niet zijn.
Na de ombouwpauze is het de beurt aan ENSIFERUM (9). Daar keken we ditmaal extra naar uit, want hun nieuwe album ‘Winter Storm’ prijkte in onze top 3 van 2024. Ensiferum maakt een periode van bloei en inspiratie door en daar zijn we graag getuige van. Ditmaal, als enige headliner, hadden ze voldoende tijd om vier songs uit de nieuweling te spelen. Bovendien waren dat met opener ‘Winter Storm Vigilantes’ en later in de set het zeer epische ‘Long Cold Winter Of Sorrow And Strife’ de langste songs.
Vlak na de opener kiest men voor een sprong in de tijd met ‘Guardians Of Fate’. We genieten van de rasperige grunts van Petri Lindroos en stellen vast dat keyboardspeler Pekka Montin een grotere (vocale) rol in de set is gaan spelen. Dat is goed bekeken, want zijn voor power metaladepten klokheldere stem spreekt dit publiek meer aan dan extreme zang. Bovendien zingen bassist Sami Hinkka en gitarist/componist Markus Toivonen (de brede lach is weer niet van zijn gezicht te branden) veelvuldig clean samen op de heidense manier.
‘Fatherland’ wordt evenzeer gesmaakt terwijl oudere knallers als ‘Token Of Time’, ‘From Afar’ en ‘Stone Cold Winter’ bij iedereen in de smaak vallen. Er ontstaat en wilde moshpit met enkele crowdsurfers. De ballade ‘Scars In My Heart’ wordt door Maria Nesh gezongen en intussen gaat het feestje op het podium voorgoed van start. Elke band toast op deze samenwerking en laat na ‘Andromeda’ de eer aan Ensiferum om het momentum vast te houden tijdens de bisnummers. Glansrijk geslaagd over de hele lijn!
Sfeerbeelden
