High Vis ziet België graag. Vorig jaar gaven ze clubshows in Antwerpen, Hasselt, Brugge én stonden ze op Pukkelpop. Nu komen ze geheel zomaar langs Antwerpen, zonder dat er een tour aan verbonden is. Da’s lief. België is eveneens dol op High Vis, want elke zaal mocht het bordje ‘sold out’ uithangen. Zo ook de Zappa vanavond. De mix van hardcore, post-punk, indie rock en Britpop doet deze Britten steeds verder groeien. Met drie Belgische voorprogramma’s is vanavond een echte ‘hardcore for hardcore’ show die aantoont dat High Vis de scene een vurig warm hart toedraagt.
Tekst & foto’s: Robin Maes
De hardcore-plechtigheden van vanavond starten niet met Limburgse vlaai, maar wel met Limburgse vlammen dankzij MISLED (8). Het moet gezegd: wij houden van de hardcorescene, maar net iets te vaak krijgen we bij hardcoreshows een flauwe, totaal onbekende opener die niet zo bijster sterk materiaal ook nog eens slap brengt. Niks daarvan vanavond. Deze jonge Limburgers steken van wal met een scherpe sound en bakken goesting.
Misled is een groep die nog maar net komt piepen en dus is, volledig binnen de hardcore-traditie, het optreden over voor je het beseft. Tijdens hun klein kwartier horen wij vooral heel, héél veel lekkere two-step riffs en beats die al heel wat voetjes aan het dansen krijgen. De zang is oké, al zijn er eigenlijk niet enorm veel zangpartijen. Deze jongens klinken nu al ervaren en we willen hen zeker in de gaten houden voor de toekomst.
Als er één statement gemaakt mag worden vanavond, is het wel: de opvolging van Belgische hardcore is verzekerd. Ook de volgende groep ziet er nauwelijks oud genoeg uit om met de auto te rijden, maar brengt rauwe energie en hyperactieve woede voor de dag. De tweede adrenalinestoot komt uit Kortrijk en heet LISTED (7). Ook zij geven goed van jetje en de intussen al dikker aanwezige menigte geniet oprecht. Halfweg de set halen enkele technische problemen de vaart eruit en ook spelen deze heren iets slordiger dan hun voorgangers.
Toen Listed het podium betrad, herkenden we hun gezichten al vanuit de moshpit. Voor hun set zouden dan weer de leden van Misled de boel vooraan opzwepen. Ook gezichten van de andere bands zien we steevast energiek in het feestgedruis. Ook de frontman van Mindwar tekent present als woeste beer. Het vat de sfeer in de hardcore-scene goed samen: de support voor elkander is dik aanwezig. Voorzichtig met de spin-kicks, jongens. Straks is het publiek al uitgedund voor de hoofdact begint.
Hét hoogtepunt van en voor Listed volgt op het einde. Graham Sayle, de frontman van de headliner van strakjes, springt plots op het podium en schreeuwt ‘Dirty f*cking money!’ We krijgen de cover ‘Intro/Dirty Money’ van zijn eerdere hardcore-groep Dirty Money te horen. De zaal beseft dat dit écht wel best uniek is. Des te meer voor de jonkies on stage. Vanavond wordt er eentje om nooit te vergeten.
Voor wie tussen 2005 en 2010 verweven zat in de hardcore scene van Antwerpen, is TRUE COLORS (8) een zeer geliefde naam. Deze Antwerpenaren vieren hun grote comeback. Ze deden dat eergisteren al in een uitverkochte Kavka en vieren vanavond lekker door in de Zappa. De menigte is duidelijk mee. Het duurt geen minuut voor zanger Packo in de massa springt en een vleeshoop hem navolgt. Bij een volgend nummer komt de zanger van Listed meebrullen, doet die vervolgens een stagedive en springt Packo daar nog eens op. We zijn benieuwd wie de wedstrijd ‘om ter meest blauwe plekken’ morgen gaat winnen.
Bij ‘Dedication’ schreeuwt de Zappa uit volle borst. Nadien volgt een dankwoord voor de headliner, wat meer dan terecht is. Deze Belgische bands krijgen een zéér schone spotlight vanavond en die kans grijpen ze met beide handen. ‘Ongelofelijk van High Vis’, zegt Packo. ‘Die doén dit dus effectief gewoon.’ Veel bands praten over community, vanavond zien we effectief actie. ‘Focus On The Light’ is de hoopvolle boodschap waarmee de Antwerpse trots succesvol afsluit.
Ondanks hun vele passages in ons Belgenlandje worden we hen maar niet beu: niets dan liefde voor HIGH VIS (9). Liefde en héél veel aandacht, want de Zappa zit vanavond propvol. Het is duwen en geduwd worden vooraan terwijl de Britten de aftrap geven met ‘Mob DLA’. De hardcorekids willen hun ruimte creëren, maar er zijn simpelweg te veel geïnteresseerden daarvoor. Zo krijgen we op geen tijd een heel drukke maar gezellige chaos vooraan. Graham Sayle en z’n bandleden klinken meteen krokant en vol knaldrang. ‘Walking Wires’ lijkt door een miljoen kelen meegebruld te worden.
High Vis is zelf duidelijk onder de indruk. Ze hoeven vanavond geen ene keer om actie of meezingers te vragen. Het publiek begrijpt de missie. ‘It’s insane, the atmosphere we get when we come here’, zegt Sayle. ‘I don’t know why Belgium loves us so much, but you always bring the energy.’ En hij liegt niet. De fans mogen zichzelf terecht op de borst kloppen. Wie geniet er hier nu eigenlijk het meeste van wie?
Ook Sayle blijft niet lang op zijn no-barriers podium staan. Bij de eerste track dook hij al eens op de voorste rij. Bij de heerlijk pompende intro van ‘Altitude’ is er een onzichtbare trampoline die hem tot in de moshpit zelf katapulteert. Verkopen ze springveren in de schoenen in Engeland? Een kleine, technische onderbreking door een probleem met de drums zorgt voor ademruimte. Handig, want vervolgens schiet het heerlijke ‘Drop Me Out’ iedereen weer in gang. Op album kan High Vis soms meer richting z’n indie rock kant klinken, maar live kruipt die hardcoreziel des te meer tot op de voorgrond. ‘0151’ is vlijmscherp. Ons favoriet hardcore-moment is ‘The Bastard Inside’, en de aanwezigen lijken ons gelijk te geven. Als we een pintje kregen per gespotte two-stepper, mogen we volgende week nog niet naar huis rijden volgens de wet.
‘Choose To Lose’ is een volgende knaller die ervoor zorgt dat wij met de glimlach naar adem happen. Het dansbare Britpop-nummer ‘Mind’s A Lie’ brengt zalige rust. Afsluiter ‘Trauma Bonds’ is tevens het meest emotionele moment van de set. High Vis kan nog zeer vaak terugkomen met een gerust hart: dit huwelijk zit vol eindeloze passie. Noem hen gerust halve Belgen, het is zo goed als hun tweede nationaliteit geworden.
