31 oktober, ‘All Hallows' Eve’ aka Halloween of beter nog Samhain. Het Keltisch oogstfeest is mede het tijdstip waar de sluier tussen dood en leven op zijn dunst is. Met deze heidense start van overgang naar de duistere jaarhelft was de kerk van Maarke-Kerkem getuige van de releaseshow van het nieuwe album ‘Uncanny Times’ van Pantheïst. De voorzangen werden verzorgd door Déhà, My Lament en De Profundis.
Tekst: Andy Vandendriessche - Foto’s: Tania Foré
Een ietwat schaarse opkomst voor dit toch wel speciale doom event in Maarkedal. We telden een 120-tal enthousiaste fans, waaronder bezoekers uit Italië, Nederland, Frankrijk en het VK, en zoals meestal hadden de afwezigen weer eens ongelijk.
DÉHÀ, het project van soloperformer Olmo Lipani, overspoelde de kerk met experimentele atmosferische black doom emoties vanuit de diepten van de onderwereld. Hij bracht op gitaar, begeleid met drums, voor de laatste maal ‘Nethermost’, zijn hommage aan dode en zieke mensen, en hoe uiteindelijk enkel de liefde telt. Een voor niet-ingewijden van zijn oeuvre eerder moeilijke start, met deels blikken van verbazing, muteerde naar enkele in trance meeknikkende hoofden, om uiteindelijk volledig meegezogen te worden in een pure emotionele slepende vloed van ellende.
De vierkoppige Belgische melodische doom/death metalband MY LAMENT was allesbehalve een klaagzang te noemen, integendeel. Vanaf de eerste tonen bleek het gezelschap er volop voor te willen gaan en stond ergo meteen garant voor een heel sterke prestatie. De voorste rijen knikten direct goedkeurend mee op de solide beat. De muren herinnerden zich nog het mee vibreren op de stevige set van de band dit voorjaar, toen in het voorprogramma tijdens de albumrelease van Splendidula werd gespeeld. Nu werden nummers als 'Life Will Be The Death Of Me', 'Against My Ruins', 'November' nog dieper in het gesteente van Het Marca gebeiteld. My Lament speelde dieper en sterker dan voorheen.
DE PROFUNDIS, een vijfmansband uit Londen, spoort ruim twee decennia lang op de rails van death metal power. Met de EP 'The Gospel Of Rot' en de introductie van de vernieuwde line-up werd opnieuw volgetankt. Full speed verder beukend op het pad van brute death-kracht, overgoten met wat trash en fijn gekruid met korte explosieve gitaarsolo's. Vanuit de diepten greep hun sound direct naar de strot om vervolgens tot einde set niet meer los te laten.
De band bracht de niet mis te verstane boodschap dat rot in onze maatschappij overal aanwezig is en het hoogtij is om dit volop te bestrijden. Met zowel oudere nummers als 'Nocturnal Splendour' en 'War Be Upon Him' als recent werk 'Deception' en 'Indoctrination' slingerden ze hun jarenlange pad de zaal in, een tevreden publiek tegemoet.
Alles is goddelijk en inderdaad: wat een goddelijke doom! Het Britse PANTHEÏST, met roots in België in de vorm van frontman/toetsenist Kostas Panagiotou, was voor de gelegenheid versterkt met een extra gitarist en kon tevens rekenen op de ondersteuning van organist David Pipe, die vakkundig het majestueuze kerkorgel bespeelde.
Kostas, in zwart priestergewaad, vergezeld van sopraan Linda Dumitru in witte garderobe, zorgden op zich reeds voor een passend decor in dit kerkgebeuren, een toonbeeld van funeral doom.
De predikende grunt zangstem van Kostas versus het engelengezang van Linda op stevige doom muziek met aanvulling van een kerkorgel, spreidde een beklijvende set ten toon. De belichting en uitstraling in het statige kerkgebouw zorgden meteen voor die extra dimensie. Niettemin in het begin wat monitorbijstellingen nodig waren, kon dat de op doomsound meedeinende zaal niet deren. Feilloos werd de volledige setlist van het nieuwe album 'Uncanny Times' op de toeschouwer losgelaten en gretig gesmaakt.
Met 'The Final Journey', 'Laughing Falcon', 'Kuebiko', 'Entropy', 'Ithaca Out Of Sight' en 'Requiem For Your World' liet Pantheïst geniale composities horen. Jammer dat het orgelwerk bij momenten nauwelijks hoorbaar was. Dit kan een volgende keer beslist beter aangepakt worden, maar niettemin kregen we een mooie set te horen. Encore 'O Solitude' werd de mistige nacht ingestuurd als sluitstuk van een fantastische doom Halloween.
Doom in de kerk ...
