Terwijl in Maastricht de laatste editie van Samhain in volle gang is, komen ook enkele bands langs in het pittoreske Brugge. Dit voor de tweede editie van Bruges Is Doomed. Na een eerste geslaagde editie met High On Fire vorig jaar is de organisatie er dit jaar opnieuw in geslaagd om enkele leuke en interessante bands naar Brugge te halen. Vandaar dat we bij Rock Tribune niet alleen richting Maastricht trokken, maar ook Brugge aandeden. We keerden terug met onderstaand verslag.
Tekst: Vic Van den Abeele – Foto's: Tania Foré
Geen uitgebreide line-up en slechts zes bands op één podium: meer hoeft het soms niet te zijn om een geslaagde festivaldag in elkaar te boksen. Dat hebben de mensen van Cactus Club en Bruges Is Doomed (dezelfde organisatie als Samhain) goed begrepen. Aan het Amerikaanse duo PRIMITIVE WARFARE (7) om de debatten te openen. Zoals de naam al doet vermoeden, windt het duo er weinig doekjes om. Zonder al te veel franjes gooien ze ons keiharde war metal naar het gezicht. Wie de avond voordien nog niet goed wakker was, is dat nu zeker. Opener 'Nuclear Regression' hakt er meteen stevig in. Het duo krijgt slechts een halfuurtje om de tot dan toe nog rustige Cactus Club wakker te schudden. Vandaar dat we een korte, gebalde, maar zeer energieke set voorgeschoteld krijgen.
Tijdens de editie van Samhain in Antwerpen maakten we kennis met het Britse FINAL DOSE (6). Zij stonden toen op het kleinste podium geprogrammeerd, maar daar kwam hun mix van punk en black metal prima tot zijn recht. Als een pletwals walste de band doorheen Trix. We vonden hen toen dé band van het festival. Dat de verwachtingen voor deze set hooggespannen waren, hoeven we dan ook niet te vermelden. Jammer genoeg weet Final Dose vandaag allesbehalve te overtuigen. Enerzijds zijn er technische problemen, waardoor de drums niet altijd even goed hoorbaar zijn, anderzijds lijkt de band vooral op automatische piloot te spelen. We missen toch die snedigheid en dat gevaar van in Trix. Jammer!
Vooraf was er al heel wat te doen rond de komst van het IJslandse MÚR (8). Toch weten deze jonge kerels – de gemiddelde leeftijd binnen de band ligt niet hoger dan 24 jaar – meer dan te overtuigen. Vooral hun frontman blijkt over een indrukwekkend stel stembanden te beschikken, waarmee hij zowel een geweldige grunt als cleane vocalen uit zijn strot weet te toveren. Dat doet hij in combinatie met zijn keytar, die hij overigens zelf van begin tot eind heeft gemaakt. Toegegeven, er lopen heel wat samples mee tijdens het optreden. Toch stoort dit op geen enkel moment. Van rauwe black metal tot progressieve shoegaze: alles zit mooi verweven in één geheel. Knap!
Iets minder subtiel gaat het er weer aan toe bij het Amerikaanse WORM (8). Hun kille black metal is duidelijk de reden waarom heel wat aanwezigen naar Brugge zijn afgezakt. Ze openen met 'Gates To The Shadowzone'. Daarna volgen nog vijf nummers van hun meest recente album, dat ze integraal van begin tot eind spelen. Wij zien vooral een zeer sterke frontman, omringd door ijzersterke muzikanten. Vooral de gitarist valt ons op.
Twee jaar geleden bracht het Finse ORANSSI PAZUZU (9) het geweldige album 'Muuntautuja' uit. Daarmee scoorde de band bij heel wat websites en magazines en schopte de plaat het tot album van het jaar. Iets wat we bij Rock Tribune alleen maar konden beamen. Toch blijft het tot nu toe een van de meest bevreemdende albums die we ooit hoorden. Van black metal tot krautrock: alles zit prachtig verweven in dit album. Je kunt het eigenlijk het best vergelijken met een zeer intense nachtmerrie na een stevig nachtje stappen.
Live weet Oranssi Pazuzu meer dan ooit te overtuigen en je helemaal mee te zuigen in zijn eigen wereld. Stevige uithalen gaan naadloos over in zeer dansbare keyboards en omgekeerd. Als toeschouwer lijk je van de ene verbazing in de andere te vallen. Toch weet het Finse vijftal het geheel zo te brengen dat het geen moment gaat vervelen.
Aan de vooravond van de start van hun Europese tournee bracht het Amerikaanse WOLVES IN THE THRONE ROOM (9) zijn negende album 'Estuary' uit. Het podium is gehuld in kaarsen en wierook. Eén voor één betreden de vier bandleden het podium. Openen doen ze met de titeltrack van hun laatste album, gevolgd door 'Ghosts Among The Obelisks'. Twee nummers die nu al lijken uit te groeien tot geweldige livefavorieten. Een optreden van Wolves In The Throne Room is altijd legendarisch. Ofwel omdat het helemaal fout loopt, ofwel omdat de band geweldig staat te spelen. Vandaag behoort duidelijk tot die laatste categorie.
Het valt wel op dat we nog aan het begin van deze tournee staan. Vooral de lange pauzes tussen de nummers verraden dat nog niet alles op het podium op punt staat. In het publiek merk je daar echter bitter weinig van. Met 'Angrboda' grijpt het viertal terug naar het album 'Thrice Woven'. Afsluiten doen ze met het geweldige 'I Will Lay Down My Bones Among The Rocks and Roots', dat intussen is uitgegroeid tot een vaste waarde in de set. De perfecte afsluiter van een geweldige dag!
Sfeerbeelden
