De EP heet ‘Celebrate’, terwijl de wereld op dit moment voor veel mensen allesbehalve feestelijk aanvoelt. Hoe verzoen jij die titel met de realiteit waarin we leven?
‘Het voelt vandaag de dag inderdaad alsof je alleen maar slecht nieuws binnenkrijgt als je je telefoon opent of de tv aanzet. Je moet je daar bewust van zijn, zeker als je ergens diep over nadenkt en je verantwoordelijkheid wilt nemen als burger. Anderzijds kun je ook zó diep in je rabbit hole kruipen dat het je vreugde, je inspiratie en zelfs je ambitie gewoon wegneemt. ‘Celebrate’ gaat voor mij over het vieren van de allerkleinste dingen: soms is het al genoeg dat je ’s ochtends opstaat en het gewoon tot het einde van die ene dag schopt, en dat verdient al een schouderklop. Mensen zijn tegenwoordig zo snel om zichzelf én elkaar naar beneden te halen, te (ver)oordelen, te cancelen, … terwijl er net dringend meer vreugde en meer dingen zijn die we bewust mogen vieren. In plaats van nóg een song te schrijven over hoe gek de tijden zijn, wilden we de lens draaien en een positieve, versterkende track maken die zegt: “Er is nog altijd iets om dankbaar voor te zijn”.’
De titeltrack en de EP in het algemeen gaan expliciet over small victories en mentale weerbaarheid. Heb jij zelf ervaringen met mentale gezondheid die de songs mee hebben gevormd?
‘Binnen de band is Chris (Robertson, zang) degene die het meest openlijk over mentale gezondheid praat; hij is door een paar heel donkere periodes gegaan en vecht daar nog steeds op zijn manier mee. Hij heeft de stap gezet om hulp te zoeken en te doen wat nodig is om een betere versie van zichzelf te worden – daar zijn zijn familie, wij als band en hijzelf enorm dankbaar voor. Zelf heb ik het niet in diezelfde mate beleefd, maar als zijn vriend en band brother heb ik het wel van heel dichtbij gezien. Daarnaast hebben we wel allemaal mensen rondom ons met depressie, angst of andere mentale issues. Daarom vind ik het belangrijk dat we die thema’s niet wegduwen, maar net gaan benoemen, en tegelijk de focus leggen op elk klein moment dat je tóch iets overwint waar je normaal achteloos overheen zou stappen; dat soort micro‑overwinningen vieren, helpt echt je zelfvertrouwen opkrikken.’
Je koos deze keer voor een EP in plaats van een full album. Waarom is het EP‑format volgens jou de beste vorm voor deze songs?
‘De manier waarop mensen muziek consumeren is zó veranderd: alles is digitaal en streaming domineert, met vinyl als mooie uitzondering. Je kunt een jaar spenderen aan twaalf of dertien songs, die uitbrengen en dan een jaar touren … en halverwege komt al de vraag: “Wat is het volgende? Heb je iets nieuws?”, terwijl die plaat in feite nog brandnieuw is. De spanningsboog – ook die van ons, eerlijk gezegd – is gewoon veel korter geworden. Daarom splitsen we deze collectie op in twee delen: EP 1 en EP 2. We brengen nu in maart zeven songs uit en gaan daar heel 2026 mee op tour; tegen de tijd dat die cyclus wat begint uit te doven, willen we klaar zijn om de tweede EP te droppen en opnieuw vol gas op pad te gaan. Het is een manier om sneller, consistenter nieuwe muziek bij de fans te krijgen en tegelijk zelf creatief in beweging te blijven.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 237.
