Jullie hebben Graspop weggeblazen met een enorm energieke set. Hoe was jullie ervaring?
Kevin: ‘We zaten allemaal de hele tijd vol adrenaline. De energie in het publiek zat perfect, we hadden het gouden uur mee qua zonlicht en de sound kon niet beter klinken. Alles voelde zo naturel aan. Die show had alles voor ons. Vanaf dat we groen licht kregen backstage om te beginnen, zaten we allemaal meteen in de zone. Die drukkende hitte? Niks van gemerkt! Een beetje bruinen terwijl je doet waar je van houdt: wat kan je nog meer wensen? Toen we van het podium stapten, kregen we nog felicitaties van Def Leppard die meteen na ons speelden. Dat gaf ook een extra kick. België blijft een land waarmee wij een enorm speciale connectie hebben.’
De liefde tussen Electric Callboy en België is wederzijds. Hoe is die zo intens gegroeid?
Kevin: ‘We speelden onze allereerste grote arenashow enkele jaren terug in de Lotto Arena in Antwerpen. Voor Graspop hadden we ook een dagje vrijaf en konden we Antwerpen opnieuw bezoeken. We zijn lekker lokaal gaan drinken in Bier Central: wat een heerlijk café is me dat toch. Altijd als we langs België passeren, voelen we enorm veel liefde en steun. Het is echt onze tweede thuis geworden. Er is zoveel vriendschap. Ik herinner me nog dat we hier speelden in de Kavka Oudaan voor enkele honderden mensen. Plots ontploften we en kregen we zoveel meer fans mee.’
Op ‘Tanzneid’ staat opnieuw een mooie verzameling catchy songs. Hoe beginnen jullie aan een nummer? Start het met een lekkere gitaarriff, volgt er eerst een ridicuul idee of begin je met de songtekst?
Kevin: ‘Dat gaat bij ons nu eens alle kanten uit. Wij hebben tijd thuis nodig om creatief op te laden. Wij schrijven niks tijdens het touren, daar hebben we het brein niet voor. Op tour zijn we entertainers. In de studio laten we ons inspireren door van alles. Het belangrijkste is dat we gepassioneerd raken. Soms komt een eureka-moment uit de lucht vallen. We proberen altijd dynamisch te werk te gaan.’
Nico: ‘Soms horen we ergens een cool deuntje en begint het daarmee. Soms komen we iets tegen op het internet of zien we een groep mensen dansen en vormt dat een inspiratie. We proberen creatief open te staan voor elke stimulans en geen idee is te gek. Soms komen we zelf eerst bij een idee voor een videoclip en volgt pas later de muziek. Op dit album wilden we absoluut iets doen dat klinkt als een boysband. Ik was eerst beschaamd om dat idee te pitchen, maar uiteindelijk is het gelukt. We praten hier al jaren over, nu kan je eindelijk luisteren naar ‘The Way You Are’.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 241.
