‘De hoofdreden waarom ik stop met Sinner is dat ik de band niet de aandacht kan geven die ze zou moeten krijgen. Ik heb te veel werk met Primal Fear en dat is nog steeds mijn prioriteit. Primal Fear is veel populairder dan Sinner en dus ben ik wel verplicht om mij daar 100% op te focussen. Eerlijk gezegd weet ik niet of dit wel een echt afscheid is. Ik stop met Sinner, dat is de waarheid, maar wie weet wat ik binnen vijf jaar doe. Dat is ook de reden waarom ik hier niet te veel drama wil rond maken. Ik doe dit niet om de fans nog eens massaal naar onze laatste shows te laten komen of om meer platen te verkopen, om dan vervolgens volgend jaar terug te keren. Sommige artiesten zoals Scorpions bijvoorbeeld zijn al jaren aan hun afscheid bezig en dat blijft maar duren. En zo heb je nog bands. Ik ben daar nu heel eerlijk in en ik zeg dan ook dat de kans bestaat dat ik binnen een jaar of vijf misschien de draad terug opneem. Maar voorlopig heeft Primal Fear alle aandacht.’
Had je het gevoel dat Sinner in de schaduw stond van Primal Fear de laatste twintig jaar?
‘Natuurlijk, gewoon omdat ik er geen tijd meer voor had. Maar ergens is het vanaf het begin van Sinner een constante strijd geweest om ergens te geraken en iets te bereiken. In tegenstelling tot Primal Fear had ik de indruk dat ik tien keer meer mijn best moest doen. Toen de eerste plaat van Primal Fear uitkwam, kwamen er wereldwijd aanbiedingen van festivals en kregen we zomaar tournees aangeboden. Zelfs landen waar ik nog nooit geweest was, zoals Japan en Brazilië, waren opeens vragende partij. Met Sinner moest ik daar altijd zelf naar op zoek gaan en kreeg ik vaak het deksel op de neus. En toch ben ik uiteindelijk wel tevreden met wat ik bereikt heb met Sinner. Kon het beter? Natuurlijk, maar dat zal elke muzikant je wel weten te vertellen. Had ik Primal Fear niet gehad, dan had ik misschien meer kunnen bereiken met Sinner. Maar dat is maar een veronderstelling en iets wat ik uiteindelijk nooit zal weten.’
Wat waren de hoogtepunten van Sinner?
‘De periode dat we echt populair waren. Dat was met de tweede en derde plaat, daar hebben we er wel wat van verkocht en ook een pak leuke concerten gedaan. In principe mag ik de gehele jaren tachtig wel als een hoogtepunt voor Sinner beschouwen. Toen was ons genre van heavy metal nog populair. Maar ook aan de jaren negentig, met albums als ‘Judgement Day’ en ‘The Nature Of Evil’, heb ik enorm goede herinneringen. Die platen stonden relatief hoog in de Duitse hitlijsten, wat een complete verrassing was voor mij. Op dat moment stond ik met zowel ‘The Nature Of Evil’ en het debuut van Primal Fear opeens met twee albums in de hitlijsten. Dat was mij nog nooit overkomen.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 241.
