Updated 01/04/2026
LAMB OF GOD: Relevantie als uitgangspunt
Heeft Lamb Of God nog introductie nodig? Vast niet! De groove metalband uit Richmond, Virginia, die midden jaren negentig werd opgericht, is al lang niet meer uit de metalscene weg te denken. Ze stonden de afgelopen drie decennia op alle festivals, tourden met grote namen als Metallica en zopas verscheen de tiende langspeler, ‘Into Oblivion’. Maar rijp voor de vergetelheid zijn de heren nog lang niet. Zeker niet als ze nog steeds iets te melden hebben. En dat is volgens de altijd sympathieke gitarist Mark Morton absoluut nog het geval. ‘Na zo’n omvangrijke discografie te hebben opgebouwd, is het onze verantwoordelijkheid om de integriteit van dat oeuvre zo goed mogelijk te bewaren. We willen dus niet zomaar iets lanceren om maar iets uit te brengen. Nee, we moeten erin geloven’, aldus Morton. ‘We maken pas een album als we het gevoel hebben dat we ook écht iets relevants aan ons oeuvre kunnen toevoegen.’
‘We hebben zo hard aan dit album gewerkt. Aan al onze albums, overigens. Maar om het eindelijk met de wereld te mogen delen en de reacties van mensen te kunnen zien, dat blijft toch spannend’, zo trapt hij het gesprek naar aanleiding van de nieuwe plaat af. ‘Helaas moet je tegenwoordig om een album aan te kondigen heel veel nummers van tevoren uitbrengen. Ik denk dat de fans dat wel kunnen waarderen. Maar zelf vind ik het een veel prettiger idee om het album gewoon in één keer, als geheel, uit te brengen. Echter, zo werkt dat tegenwoordig helaas niet meer.’ Maar wat maakte het nu relevant om iets uit te brengen? Morton: ‘Onze creatieve geest. Het draait erom hoe relevant het is voor ons, voor ons vijven. Het is niet zo dat we ons druk maken over wat er gebeurt nadat we de nummers hebben geschreven en opgenomen. Daar hebben we namelijk niet alleen geen invloed op, maar het heeft voor ons als creatieve mensen als het ware ook geen gevolgen. Want zodra het de wereld in gaat, wordt het van jou, dus we moeten gewoon de plaat maken die belangrijk voelt voor ons en die klinkt als muziek die we zelf willen horen. Zo hebben we het eigenlijk altijd gedaan.’
Voelden de heren zelf nog enige druk om iets te bewijzen? Morton: ‘Nee, juist het tegenovergestelde. Als ik ooit geen druk heb gevoeld, was het nu wel. We bevinden ons in een fase van onze carrière waarin we niemand iets hoeven te bewijzen. We hebben alle stormen wel doorstaan. Zoals ik al zei, dit project is creatief gezien voor onszelf. We willen de muziek spelen waar wij enthousiast over zijn. En als het aanslaat bij het publiek en mensen voelen zich verbonden met de muziek, dan is dat geweldig. En dat wil ik zeker niet bagatelliseren. Eén van de leukste dingen van dit vak is immers om te zien wat voor connectie mensen voelen met de muziek die we maken, hoe het belangrijk voor ze wordt en hoe het hun vreugde brengt. Ik denk dat als je ooit naar een concert van Lamb of God bent geweest, je wel hebt gezien hoeveel vreugde er in het publiek heerst. De muziek waar wij aan mogen werken - en we zijn heel blij dat we dat mogen doen - wordt een punt van verbinding en eenheid, en creëert herinneringen met mensen. Ik zie tegenwoordig ouders op de eerste rij met hun kinderen, ik zie groepen vrienden bij elkaar en ik zie allemaal handen in de lucht. Ik heb mensen zelfs zien huilen tijdens hun favoriete nummer. Dat zijn echt bijzondere ervaringen.’
Zoals wel vaker bij Lamb Of God het geval is, zitten er verder niet echt gedachtes achter. De band doet wat ze leuk vinden. En waar ze goed in zijn. Daar kun je van alles achter gaan zoeken, maar je zult niet veel vinden. Nuchterheid ten top. Nuchterheid, die je ook terugvindt in de teksten van de band. Die bevatten vaak een heel serieuze boodschap. Frontman Randy Blythe steekt zijn kijk op de wereld en zijn politieke opvattingen zeker niet onder stoelen of banken. ‘Dit is nu eenmaal een heavy metalband, dus het zou vreemd zijn als we over puppy’s en regenbogen zouden schrijven’, aldus Morton. ‘We blijven trouw aan het fundament, de geschiedenis en de beeldspraak van heavy metal.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 238.