De sfeer rond de albumcover van ‘Flowers’ ademt kleur en blijdschap uit. Da’s een sterk contrast in vergelijking met voorloper ‘Color Decay’.
‘Dat hebben we inderdaad gedaan om een contrast met de voorloper aan te tonen. We zijn altijd zeer bewust bezig met zo’n zaken. Het is ook modern en hedendaags: je ziet vandaag heel vaak kunstwerken en foto’s waarbij de kleuren zeer fel poppen. We hebben in het verleden al met vele geweldige artiesten samengewerkt voor covers, maar willen ook niet keer op keer hetzelfde doen. De videoclip van onze single ‘Where The Flowers Never Grow’ is geregisseerd door Wyatt Clough, die ook de coverfoto heeft genomen tijdens de opnames. Hij is met elke videoclip bezig en dus ook met dat, het is handig om die artistieke visie door één persoon te laten afhandelen.’
Zeker wanneer dit coverbeeld tevoorschijn komt in de clip, krijgt alles een extra griezelig cachet. Het doet me enorm denken aan de horrorfilm ‘Midsommar’, die zeer eng is ondanks z’n zonnige setting.
‘Exact. Wij houden allemaal van die film, dus de parallel die je trekt, is geen toeval. We wilden die bevreemdende ‘happy cult’-sfeer overbrengen in de clip. Het mag een beetje eng en ongemakkelijk zijn.’
Die parallel trek ik ook door naar de muziek van The Devil Wears Prada. Ook al klinken jullie nummers soms upbeat, gezellig en dansbaar, er is altijd dat donker, akelig kantje.
‘We zouden het ook niet anders willen. Wij zijn bewust onbekwaam om een vrolijk nummer te schrijven. Sommige songs brengen woede volledig op de voorgrond en dat voel je dan ook. Andere tracks zoals het nieuwe ‘Wave’ zijn ingetogen, maar je voelt nog steeds die opgekropte emoties. Contrast is altijd de sleutel.’
Een doorlopend thema op de plaat is dat ook wanneer je alles hebt wat je hartje begeert er donkere en negatieve gedachten kunnen blijven. Wanneer kwam jij erachter dat meer hebben niet betekent dat alle demonen weggaan?
‘Dat is iets dat ik vandaag de dag nog steeds moet confronteren. Ik moet vaak de tijd nemen om mij te realiseren dat alles eigenlijk vrij goed gaat. Het is moeilijk voor mij om aanwezig te zijn in het heden omdat ik zo toekomstgericht ben. Als ik in paniek raak, is het beste steeds gewoon even mijn focus te verleggen naar het hier en nu. Ik héb graag veel op mijn bord en ik ben graag met veel zaken tegelijk bezig, maar er zijn enkele mentale gevaren die daarbij om de hoek gluren. Intussen ben ik wel realistisch genoeg geworden om te weten dat meer geld, macht of liefde geen gouden ticket of remedie is om alle zorgen te doen weggaan.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 235.
