UUHAI en de Mongoolse cultuur
Na het wereldwijde succes van The Hu werd de poort opengezet voor Mongoolse folkmetalbands. Een nieuwe ontdekking uit het verre steppenland is Uuhai, een zevenkoppige rock- en metalformatie die traditionele Mongoolse instrumenten zoals de morin khuur en keelzang combineert met hedendaagse metal. Toch laat Uuhai een eigen geluid horen, waarin ze verschillen van hun landgenoten. Drummer Otgonbaatar Damba – maar wij mochten Otgoo zeggen – deed zijn best om ons te woord te staan.
Met bands als The Hu en Nine Treasures werd Mongoolse folkmetal wereldwijd bekend. Nu is er ook Uuhai, en ja, Otgoo kent die andere bands persoonlijk. ‘Natuurlijk’, zegt hij. ‘The Hu en Nine Treasures zijn grote namen in de Mongoolse muziekscene en we respecteren hen omdat ze onze cultuur internationaal bekendmaken. Mongolië heeft een kleine bevolking, dus veel muzikanten kennen elkaar of komen elkaar tegen op festivals en evenementen. We werken niet dagelijks samen, maar delen dezelfde culturele wortels en dezelfde passie om Mongoolse muziek wereldwijd te verspreiden. Elke band heeft zijn eigen stijl en identiteit, maar samen vormen we een beweging die de cultuur en geschiedenis van Mongolië op de kaart zet. We kennen en respecteren elkaar en dragen allemaal bij aan de wereldwijde opmars van Mongoolse muziek.’
De grote naam is natuurlijk The Hu. Zo is het normaal dat elke andere band in het genre met hen vergeleken wordt. Toch klinkt het eindresultaat verschillend en komt Uuhai een pak steviger voor de dag. ‘The Hu heeft de Mongoolse cultuur wereldwijd op de kaart gezet en we respecteren hen voor het openen van die deur. Beide bands maken deel uit van dezelfde culturele beweging, maar verschillen sterk in muzikale identiteit. Wij kiezen voor een zwaardere basis met rock- en metalenergie, diepe keelzang en agressieve instrumentale kracht, gecombineerd met spirituele intensiteit uit de nomadische filosofie. Hun muziek behandelt thema’s als menselijkheid, natuur en innerlijke dualiteit, en contrasteert rauwe traditie met moderne heaviness. Samen tonen we hoe rijk en divers Mongoolse muziek is, elk met een eigen artistieke richting.’
De grote inspiratie is natuurlijk het mooie Mongoolse land met zijn eindeloze steppen en bergen. Iets waar wij hier in de Lage Landen enkel maar van kunnen dromen. Otgoo probeert ons uit te leggen dat het zelfs nog iets meer is. ‘Mongolië is niet alleen de mooiste plaats op aarde vanwege het landschap, maar ook vanwege het gevoel dat het je geeft. De open steppe, de eindeloze lucht, de bergen, de rivieren, de stilte en de wind creëren een gevoel van vrijheid dat moeilijk in woorden te vatten is. Het is een plek waar je zowel de kracht van de natuur als je eigen innerlijke ruimte kunt voelen. Het is onze thuis en onze ziel. Maar schoonheid is geen wedstrijd. Ook Europa heeft zo’n rijke geschiedenis, indrukwekkende architectuur en een culturele rijkdom die Mongolië diep respecteert. We voelen ons nooit teleurgesteld als we door Europa reizen, integendeel. We leren hoe de Europese steden zijn gegroeid, hoe mensen dicht bij elkaar leven en hoe cultuur zich in verschillende omgevingen ontwikkelt. Elke regio van de wereld weerspiegelt de waarden van de mensen die haar hebben opgebouwd. Wat wij iedereen willen meegeven, en dan vooral aan degenen die in grote steden wonen: vergeet de natuur nooit. Bescherm je rivieren, bescherm je bossen, bescherm de aarde die ons allemaal in leven houdt.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 236.