DIMMU BORGIR

Acht jaar na ‘Eonian’ presenteert Dimmu Borgir met ‘Grand Serpent Rising’ een album dat tegelijk vertrouwd en vernieuwend klinkt. De band grijpt hoorbaar terug naar drie fases uit hun carrière: de rauwe, melodische jaren 90; de bombastische, orkestrale grandeur van de jaren 2000; en de meer atmosferische, breed uitwaaierende aanpak van hun recente werk. Toch voelt het geheel nooit als een collage. De songs zijn gebouwd rond sfeer, spanning en gelaagdheid, precies waar Dimmu altijd het sterkst in is. Productioneel is dit een van hun meest doordachte platen. De combinatie van de Mesa Badlander en de MLC Custom Amp levert een bijtend, helder gitaargeluid dat verrassend goed overeind blijft tussen orkesten, koren en synthlagen. De mix is voller dan op ‘Eonian’, maar minder overgeproduceerd dan ‘Abrahadabra’: organisch, maar met de typische Fredman-punch. De symfonische arrangementen, deels opnieuw met hulp van Gaute Storaas en ingespeeld door het Bratislava Symphony Orchestra, zijn minder pompeus en meer functioneel. Ze ondersteunen de riffs in plaats van ze te overschaduwen. De keuze om oude keyboardpresets uit de jaren 90 opnieuw te gebruiken, geeft het album een subtiele nostalgische ondertoon zonder in retrofetisjisme te vervallen. Thematisch draait ‘Grand Serpent Rising’ rond transmutatie, vervelling en innerlijke groei. De slang als symbool voor kennis en vernieuwing loopt doorheen de teksten, die opnieuw meerlagig en esoterisch zijn. Dimmu weigert uitleg te geven, terecht, waardoor de songs ruimte laten voor interpretatie. Hoogtepunten zijn de titeltrack, het dreigende ‘Repository Of Divine Transmutation’ en de meer melodische passages die onverwacht teruggrijpen naar ‘Spiritual Black Dimensions’. De band klinkt hongerig, gefocust en verrassend fris voor een groep die al dertig jaar meedraait. ‘Grand Serpent Rising’ is geen revolutie, maar een herijking: een album dat de essentie van Dimmu Borgir herbevestigt zonder zichzelf te herhalen. Een sterke terugkeer, en misschien wel hun meest coherente werk sinds ‘Death Cult Armageddon’.