KAMELOT

Het schrijven van eigen soundtracks met theatrale inhoud, verfraaid met een keur aan symfonische arrangementen, heeft van Kamelot wereldwijd een vaste waarde gemaakt. Onder het toeziend oog van oerlid Thomas Youngblood gaat dit net weer een stapje verder op dit veertiende studioalbum ‘Dark Asylum’. Ditmaal kunnen we ons verdiepen in een cinematisch verhaal dat zich afspeelt in het Victoriaanse tijdperk, maar angstwekkend veel parallellen met de huidige maatschappij vertoont. In vijftien vloeiend in elkaar overlopende songs weet de band een eigen wereld te scheppen, met zanger Tommy Karevik als onze gids met poëtische, maar duistere teksten. De band weet de spanning op te bouwen met heel wat franje: massieve koren, ondersteunende grootsheid op toetsen en ravissante arrangementen van studiorot Sascha Paeth. Kamelot is een vertrouwd team dat in een aantal nummers versterking krijgt als kers op de taart. Zo maken we in ‘Ashen World’ kennis met Ignacia Fernández van de Chileense band Decessus. Zij zingt even verderop in ‘Sanctuary’ ook nog een duet met Clémentine Delauney (Visions Of Atlantis). Zelfs Tobias Sammet, het brein achter Avantasia, laat van zich horen. Dat merken we in het energieke ‘One Last Masquerade’. Elke track is echter een logische stap in de uitwerking van het thema. Daar hoort zelfs een link met IJsland bij, want ‘Beneath The Moon (Tunglið) krijgt een etnische sfeer wanneer twee inlandse zangeressen en violiste Lea-Sophie Fischer (Eluveitie) hier voor enige magie zorgen. Op die manier heeft Kamelot een robuust, vertrouwd album gecreëerd waarin toch enkele verrassingen te ontdekken zijn. De herfst ziet er veelbelovend uit om dit allemaal te gaan ontdekken, ook op de podia.