TYKETTO

Dit nieuwe Tyketto-album klinkt zoals we van de band gewend zijn. Geen rare fratsen, maar gewoon de hardrock die ze al jaren maken. Mensen die dachten dat men misschien terug zou gaan naar de debuutplaat ‘Don’t Come Easy’, zijn eraan voor de moeite. Men volgt de ingeslagen weg van de vorige albums ‘Dig In Deep’ en ‘Reach’, al is die laatste ook alweer tien jaar geleden verschenen. Lekkere uptempo meezingers zoals de singles ‘Higher Than High’ en ‘We Rise’ die het live ook wel goed zullen doen. Iedere muzikant krijgt ook de ruimte op dit album om zichzelf te profileren. Het mooie van ‘Closer To The Sun’ is dat, des te meer je het draait, des te mooier de nummers worden. Van de rustiger tracks ‘Starts With A Feeling’ en ‘Far And Away’ tot het harde ‘Hit Me Where It Hurts’ of het gevoelige titelnummer. Tyketto grijpt je weer bij je strot en laat je niet meer los. Of het nu de gitaarsolo’s van Harry Scott Elliott, de drums van Johnny Dee of de goed in de mix liggende keyboards van Ged Rylands tot zelfs de mondharmonica van Danny: voor de liefhebber is het in ieder geval weer smullen geblazen. En dan hebben we het nog niet over de twee hoogtepunten gehad. Het eerste is een heerlijke uitvoering van een nummer van Roxette, getiteld ‘Harleys & Indians (Riders In The Sky), het tweede is de laatste song van het album: ‘The Brave’ gaat over de echte helden tijdens de Covid-periode die niet vergeten mogen worden. Dit is een ware ode aan hen die het toekomt en eindigt dan ook met een gospelachtig koortje. De cover van Roxette staat trouwens niet op de vinylversie.