Updated 11/05/2026
STEAK
De Londense fuzz kolos Steak laat opnieuw van zich horen met ‘Cometh’, een nieuwe single die bol staat van sludge, dreiging en pure massa. Het nummer is de eerste voorbode van hun volgende studioalbum, dat in het najaar van 2026 verschijnt via Stickman Records.
Met ‘Cometh’ mikt STEAK niet op subtiliteit, wel op impact. Het nummer sleurt zich traag maar onverbiddelijk vooruit als een met fuzz dichtgeslibde doomwals, gebouwd op logge riffs, loodzware groove en een spanning die onder je huid kruipt. Alles aan deze track ademt gewicht: van de monolithische opbouw tot de verstikkende atmosfeer die zich riff na riff verder vastzet. De donkere animatievideo die erbij hoort, maakt het plaatje alleen nog grimmiger. Als eerste inkijk in de nieuwe plaat is ‘Cometh’ geen voorzichtig visitekaartje, maar een frontale botsing met een band die duidelijk zwaarder, gemener en zelfverzekerder klinkt dan ooit.
Hypnotiserend Eigen Geluid
Wie Steak al live zag, weet dat hun songs op een podium nog een paar tanden bij krijgen. Ook dit jaar ramt de band zich een weg door Europa, met haltes op Desertfest Berlin en Desertfest London, festivals waar hun mix van bezwerende groove, opgefokte intensiteit en muurslopend volume perfect past. Daarna trekken ze als special guest mee op geselecteerde data met All Them Witches. Het is opnieuw het soort affiche dat alleen maar bevestigt wat binnen de heavy underground al lang geen geheim meer is: Steak is gemaakt om hard binnen te komen, luid te blijven hangen en in het beste geval een kleine ravage achter te laten. De voorbije jaren heeft Steak zich vanuit Londen opgewerkt tot een vaste waarde binnen de internationale desert rock- en stonerscene. Niet door trends te volgen, wel door een eigen geluid uit te bouwen dat tegelijk smerig, hypnotiserend en meedogenloos is. Hun liveshows hebben hen daarbij een reputatie opgeleverd die intussen ver buiten de landsgrenzen reikt. Wat Steak zo sterk maakt, is de manier waarop de band de stoffige ziel van klassieke heavy rock koppelt aan een moderne aanval van fuzz, volume en gecontroleerde destructie. Hun sound voelt tegelijk rauw en precies, vuil en doelgericht, met desert rock als ruggengraat en pure versterkerverering als brandstof. Dat ze zichzelf een “shit kickin’ band” noemen, klinkt dan ook niet als een pose, maar als een vrij accurate samenvatting van wat er gebeurt zodra Steak op plaat of op podium de boel in gang trekt.