Updated 04/05/2026
ENDSEEKER
Met onze tips elke week stellen we vaak nieuw talent voor. Regels in rock-´n-roll land zijn er nu eenmaal om te breken dus doen we daar deze week lekker aan me. Het Duiste Enseeker bereid zich na een mooi carrière voor op een mooi einde. Dat doen ze met hun EP ‘Coffin Born’ die op 19 juni verschijnt via Metal Balde. Deze ‘Enemies Of Piece’ is een eerste voorsmaakje.
Na twaalf jaar zoeken heeft Endseeker eindelijk het einde gevonden. De vurige Coffin Born-EP zal onze laatste blik zijn op de Duitse death metal herrieschoppers vóór hun vroegtijdige pensioen: deze onaangetaste originele bezetting rondt de carrière af in compromisloze stijl met een brandende vijf tracker. “We hebben meer bereikt dan we ooit in onze wildste dromen hadden kunnen voorstellen,” blikt de band terug, in feeststemming. “We speelden met fantastische bands, stonden op super coole festivals en brachten vier albums en twee EP’s uit waar we enorm trots op zijn. We werden gezegend met geweldige en trouwe fans en we zijn gedurende onze hele ‘carrière’ een vaste bezetting gebleven. Maar na meer dan tien jaar zwoegen en zoveel tijd en energie in deze band te hebben gestoken, voelt het alsof het tijd is om verder te gaan met andere projecten. We wilden deze band beëindigen zoals we begonnen zijn: als heel goede vrienden. We begonnen met een EP en we eindigen met een EP. Het voelt gewoon juist om dit nu te doen, terwijl we nog de kracht hebben om een geweldige afscheidsprestatie neer te zetten, zowel in de studio als op het podium.” Op deze fonkelende zwanenzang vinden we de antifascistische hardcore-/crustpunkvibes van de beukende opener ‘Enemies Of Peace’, “technisch gezien het snelste nummer dat we ooit hebben gemaakt”, aldus de band.
DON’T HASSEL THE HOFF
Sinds de debuut-EP Corrosive Revelation uit 2015 heeft elke Endseeker-release het vijftal uit Hamburg verder omhoog getild op de death metalberg. De doorbraakplaat ‘Mount Carcass’ (2021) kreeg brede lof voor de mix van stevige, Zweedse HM-2-klankriffing, razende punkenergie en scherpe songwriting. ‘Global Worming’ (2023) bevestigde Endseeker’s opmars, net als hun donkere gevoel voor humor — vooral met de hilarische video van het titelnummer, waarin een familiebijeenkomst volledig uit de hand loopt. Hun aandoenlijke zwak voor ‘novelty cheese’ duikt hier opnieuw op in de vorm van een onverwachte — en glorieuze — David Hasselhoff-cover ‘True Survivor’. “In de eerste plaats houden we gewoon van dit nummer”, begint de band wanneer ze om uitleg wordt gevraagd. “Het komt uit de film ‘Kung Fury’, die absoluut iedereen móét zien, want het is een fucking meesterwerk, en dit nummer is waarschijnlijk de beste performance die Hasselhoff ooit heeft geleverd. We vroegen onze vrienden van Lord Of The Lost of ze mee wilden doen, omdat we vonden dat het wat extra glitter nodig had. We denken dat het geweldig is uitgepakt! Twee bands uit Hamburg, uit verschillende genres, verenigd in een onverwacht covernummer. Superleuk project, en behoorlijk buiten de lijntjes voor een death metalband.” Geen van de bandleden weet al zeker of ze nieuwe muzikale projecten zullen opstarten. Door Coffin Born zelf te produceren — op de drumtracks na, die werden opgenomen door langjarige vriend en collaborator Eike Freese (Deep Purple, Alice Cooper, Helloween) — ontdekten ze nieuwe manieren om samen te werken, maar iedereen is vooral gefocust op het afscheid dat Endseeker verdient. Maar als de lichten doven na hun allerlaatste show: wat zullen ze het meest missen? “Zeker de bromance! Als we het podium opgaan zijn we één fucking eenheid! De energie tussen ons is heel intens. Natuurlijk hebben we ook moeilijke tijden gehad — zo dicht op vier andere individuen leven is niet altijd makkelijk. Maar we bleven aan onze relaties werken en nu zijn we waarschijnlijk dichter bij elkaar dan ooit. Op een bepaalde manier zijn we broers. Ik ben er vrij zeker van dat we elkaar regelmatig zullen blijven zien en zullen blijven hangen, ook als de band voorbij is. Maar het zal anders zijn. Die dopaminepieken op het podium zullen er niet meer zijn. En ook die eindeloze uren in een busje of in een overvolle backstage-ruimte, wachtend tot we het podium op mogen. We deelden met elkaar dingen die we met niemand anders deelden. Dat schept een heel sterke band, en dat zijn waarschijnlijk de momenten die we het meest zullen missen. Er is dat gezegde: ‘Treur niet om wat verloren is, waardeer wat blijft’, en dat zijn de herinneringen aan geweldige tijden met enkele van de beste vrienden die we ooit hebben gehad.”