Het druilerige weer dat met vlagen van driestheid over de Groeningestad trok die avond, zette een perfecte achtergrond en sfeer voor wat De Verlichte Geest ons te bieden had. Een kruik zwarte gal in muzikale gedaante, uitgefluimd door vier bands met elk hun teneur of tint.
Tekst: Jachim Goethals – Foto’s: Tomy Devogelaere
Bij het aankomen en parkeren bleek al direct dat we niet alleen waren op deze natte, midweekse dag. Andere professionele redenen beletten ons de eerste band, A Call For Revenge, en een deel van het Nederlandse ASAGRAUM (7) actief mee te maken. Deze laatste brachten hun black metal met overgave maar hadden het geluid niet echt mee. Gelukkig zat de ritmesectie strak zodat de mensen al duidelijk mee waren.
KRISIUN (8) hoeft tegenwoordig al geen inleiding meer, de Brazilianen lopen ondertussen al dertig jaar de deur plat bij ons en doen dat hopelijk nog vele jaren. Voor één keer hadden ook zij de mix niet echt mee en hebben we hun brutaliteit al veel intenser kunnen ervaren op andere shows. Neemt niet weg dat de heren hun Zuid-Amerikaanse oer deathmetal met veel verve en venijnige precieze over het publiek heen goten.
BELPHEGOR (8) dan, waar blijkbaar de meeste mensen voor kwamen. Het donkere hol aan de achterkant van DVG was aardig volgelopen en gezellig druk ondertussen. De ‘geluidsproblemen' bleken helemaal van de baan! Belphegor klonk machtig en imposant eens ze vertrokken waren na een intro van toch een tiental minuten.
We kregen een bloemlezing van hun materiaal uit haast de volledige discografie. Of toch vanaf ze hun muzikale identiteit gedefinieerd hadden begin de jaren 2000 met ‘Lucifer Incestus’. Tussenin werd de sfeer hooggehouden door omineuze samples samen met de podiumpresentatie en show van leider Helmuth waar op geen vlammetje meer of min werd gekeken. Puike show, al had ik de indruk dat ze vroeger nog sneller en dus feller uit de hoek kwamen?
