Toen 2026 uit de startblokken schoot, was dat meteen het sein voor Fleddy Melculy om er de komende twaalf maanden een feestje van te maken. Om te beginnen met festiviteiten rond de tiende verjaardag van hun debuut ‘Helgië’ dat ze in een strak Redux-jasje hadden gestopt, gevolgd door een clubtournee, kwestie van de fans een stukje taart te offreren. Hun halte in De Casino is de laatste in de reeks clubshows om de nieuwbakken tiener in de spotlights te zetten.
Tekst: Stef Maes - Foto’s: Gino Van Lancker
Terwijl buiten de laatste zonnestralen de mensen nog een beetje op het ruime terras van de concertzaal houden, wordt het duidelijk dat het ook vandaag weer een bijna vol huis wordt. Een gezellige drukte zwelgt aan en de heren van ROTZAK (6) maken zich op om de boel op te warmen. Een klinkende naam is de groep nog niet; toch hebben ze met ‘Step Back, Gushing Eggheads’ en ‘Headcrush’ twee albums op hun conto staan die bij de jongere generatie hardcorefans best in de smaak vallen. Ons valt onmiddellijk de tomeloze energie op die de frontman tentoonspreidt. De man smijt zich volledig en ligt bij de tweede song al op de grond terwijl hij de screams uit zijn longen blijft persen en ons aan Chino van Deftones doet denken. Knap, maar tegelijk heel veel chaos.
We missen samenhang en de rommelige sound speelt ook niet in hun voordeel. In de studio klinkt het allicht allemaal strak, maar doordat ze zoveel lagen in hun muziek trachten te stoppen, mondt het live uit in iets dat veel meer wegheeft van los zand. Plots horen we een jazzy intermezzo, terwijl het een seconde later helemaal losbarst in een Refused-cover die verder op een koude steen valt. Het publiek ondergaat alles een beetje. Tegen het einde van hun set is de zaal goed gevuld, maar uiteindelijk is er slechts één witte raaf die een crowdsurfpoging aangaat. De muzikanten hebben echter de tijd van hun leven en daar draait het finaal om.
Natuurlijk is het gros van de aanwezigen hier voor een verjaardagsfeestje: tien jaar ‘Helgië’. Wij, de band en 95% van de aanwezigen hadden het allicht nooit durven dromen. Toch staat de gekste bende in metalland hier weer . En hoe! FLEDDY MELCULY (8) heeft zich een weg gebaand door heen het Benelux oerwoud op geheel eigen wijze. Als de band na de Stikstof-intro de boel aftrapt, lijkt het wel alsof Slayer op het podium verschijnt. Een glasheldere en beenharde sound ondersteunt dat ruimschoots. Voor deze laatste clubshow is er zelfs een tijdelijke bezettingswijziging doorgevoerd. Drummer Levi is naar de grot van Lourdes getrokken om de heilige maagd Machina klaar te maken voor haar festiviteiten in de meimaand en in zijn plaats zit Siebe van Aborted achter de drums. Met amper één repetitie in de benen klinkt het alsof de man al jaren niet anders doet dan feestjes te bouwen in ‘ons huisje’.
Elk gaatje wordt vakkundig dichtgetimmerd en de show heeft een heel natuurlijke flow. Na tien jaar weten de heren van Fleddy hoe het moet. Ons valt vooral op dat die live vibe blijft aanhouden, ook tussen de songs door. Soms ergeren we ons steen en been aan het gepalaver tussendoor in een set. Frontman Fleddy weet de sfeer echter levendig te houden. Hij schakelt perfect tussen zanger en MC. In welke rol hij ook zit, het stoort niet.
Ter zelfder tijd valt nu op dat de ‘Redux’-versie van hun eerste worp één op één klinkt met hoe ze live uit de verf komen. De fans reageren gepast. Apu is nog steeds overal een held, ook in deze woke tijden, Bifi de favoriete snack van lang voor Antwerpse huisvrouwen die titel gingen claimen en de vogeltjes kijken nu al uit naar het festivalseizoen, want tijdens ‘Brood’ vliegt er meer dan een grof gesneden door de lucht.
‘T-Shirt van Metallica’ zette de band op de kaart en ook die track, mooi in het midden van hun set, zorgt ervoor dat het dak eraf gaat in Sin City. Met ‘Chic Meisje’ zet de band een mooi en retestrak orgelpunt op hun debuutalbum en is het tijd voor nog wat andere hits. Het feestgedruis gaat dus verder. ‘Duszdeedurtwo’ knalt en ook als het over ‘Niks’ gaat, blijft de sfeer optimaal. Afsluiten doen ze met te zeggen: ‘Ik Ben Kwaad’. Op wat weten we niet exact, want het is een en al gezelligheid deze avond. Het leven is een feest en Fleddy Melucly blijft de ideale gangmaker. Op naar de zomer en een fijne nieuwe collectie songs eind oktober. Het verhaal is dus nog niet ten einde.
