Buiten de lijntjes kleuren. Enkele jaren geleden was dat in rock- en metalkringen misschien niet zo evident, vandaag komt het meer en meer voor met vaak een onverwacht positief resultaat. Daarom voelden we ons aangetrokken om richting De Casino te trekken, waar het Belgische The Haunted Youth een try-out deed voor hun op stapel staande Europese tournee. Die zal ongetwijfeld een hoogtepunt kennen met vier bijna uitverkochte shows in Het Koninklijk Circus te Brussel eind april, begin mei.
Tekst: Stef Maes - Foto’s: Sven Dullaert
In geen tijd hing het bordje 'uitverkocht' aan de voorverkoopkassa toen deze show werd aangekondigd. Niet slecht als je weet dat de groep rond Limburger Joachim Liebens pas startte in 2019 en twee jaar later een van de laureaten was van Studio Brussels Nieuwe Lichting. Het is dan ook mooi om te zien dat Pyo, één van de net-niet-laureaten van diezelfde wedstrijd dit jaar, mee mag om een bomvolle concertzaal op te warmen.
PYO (6) is het project van Karel Piot, een jonge ket uit Brussel. Zijn op new wave, synthpop en post-punk gebaseerde muziek haalde het nipt niet in De Nieuwe Lichting van dit jaar, maar dat weerhoudt hem er niet van om miljoenen streams te scoren, op te treden in eigen land en Frankrijk, maar ook in het Verre Oosten zoals Korea. Kortom, een man met een plan en zoals wij het hier zien een onophoudelijke drive. Net die kracht is een beetje het struikelblok. Het gaat alle kanten uit. Eerst denk je dat er een soort Oscar And The Wolf-achtig iets op je afkomt om de frontman daarna te zien headbangen op een gitaarstuk dat net iets te zacht in de mix staat om echt iets uit te lokken, terwijl hij zich naar het einde toe van de set een beetje Olly Sykes van Bring Me The Horizon waant.
Toch ontpopt Pyo zich als een volksmenner. De bindteksten zijn belangrijk, al komt het dikwijls niet verder dan ‘komaan St-Niklaas’ te roepen of duidelijk te maken dat we allemaal het recht hebben onszelf te zijn. Ook hier zit natuurlijk geen kwaad in. De songs zelf wegen wat ons betreft net iets te licht. Er is een beetje gebrek aan een duidelijke richting want op een bepaald moment vervelt het zowaar uit het niets in een heus technofeestje. Het net-niet-verhaal van het wedstrijdgegeven op de radio wordt ons dan ook duidelijk. Langs de andere kant voel je gewoon dat er hier iets in zit. Geef deze gast de juiste begeleiding, nog wat ervaring en dan komt het goed. Schrijf die naam dus maar ergens op want het Pyo-verhaal is volgens ons ver van over.
Europese veroveringstocht
De gezelligste concertzaal van het land is volgelopen voor THE HAUNTED YOUTH (9). Mocht je niet bekend zijn met deze Limburgse act, dan lees je via de digitale informatiestroom dat het hier om een indierock/dreampop-band gaat. Als we het aan de breder denkende Rock Tribune lezers willen verkopen, kunnen we misschien beter de term shoegaze gebruiken. Eigenlijk maakt het geen hol uit. Wie één van de radio singels ooit heeft gehoord, zal onmiddellijk het hypnotiserende effect ervaren dat de muziek uitstraalt.
Frontman Liebens heeft er geen al te beste jeugd opzitten en laat dat nu net een grote invloed geweest zijn op de dingen die hij maakt en uiteindelijk op hun debuut ‘Dawn Of The Freak’ terechtkwamen in 2022. Daarna is het snel gegaan. Er wordt nu reikhalzend uitgekeken naar de nieuwe plaat ‘Boys Cry To’ die begin mei verschijnt.
Er werd ondertussen een uitgebreide Europese tournee gepland die hen via Frankrijk, Nederland, Spanje, Duitsland en het VK tot in een tot vier keer toe uitverkocht Koninklijk Circus zal brengen, om daarna Pinkpop, Rock Werchter en Cactus festival te betoveren. Dat is trouwens het juiste woord: ‘betoveren’. We gaven al toe niet ontzettend vertrouwd te zijn met de muziek, maar er is een aantrekkingskracht. De intro zet al meteen de toon en zorgt voor kippenvel bij 90% van de aanwezigen, en het komt meteen tot een climax als ze ‘In My Head’ over ons uit sprenkelen. Het geluid is glashelder terwijl alles baadt in een dromerige, filmische magie.
Er wordt ook straffe power ontwikkeld die de aanwezigen volledig meeneemt in het The Haunted Youth-universum. Jong en oud laat zich meezuigen in de vaak dromerige soundscapes waarbij een oorverdovende stilte opvalt tussen sommige stukken. Niets verstoort de show die daar op de planken wordt opgevoerd. The Haunted Youth wordt vaak voorgesteld als het ding van Liebens. Hier staat echter wel degelijk een hechte groep op de bühne, waarbij ons vooral de centraal opgestelde keyboardspeelster Hanne Smets opvalt. Wat een charisma en talent huist daarin!
Er passeert een pak nieuwe songs volgens ons, en stuk voor stuk overtuigen die. Op een bepaald moment komt Hanne van achter haar vaste stek met een gitaar en ontpopt er zich een snedig instrumentaal nummer dat heavyness en romantiek in elkaar laat verstrengelen op een ontzettend aangename manier. Het brengt menig toeschouwer in extase; zelfs wij voelen het kriebelen tot in onze tenen. ‘Wauw’, is het enige wat we kunnen uitbrengen.
Bij wat je de bisronde mag noemen, vuren ze dan de hits af. ‘I Feel Like Shit And I Wanna Die’ blijft een sterk stuk, al denken we dat de bandleider zich met de respons die hij nu krijgt vast een stuk beter voelt. Met ‘Teen Rebel’ en ‘Coming Home’ plaatsen ze de kers op de taart. Dit is de perfectie nabij en meer dan genre-overschrijdend. Muziek verbindt meer dan ooit en jawel, dit is Belgisch!
