In Nederland spelen de heren van John Coffey alles aan flarden. Van de kleinste kroeg tot AFAS Live, een zaal die je kan vergelijken met onze Lotto Arena. Ons hart hebben de heren al jaren veroverd. Het knalt dat het geen naam heeft en aan inzet ontbreekt het hen nooit. Ze hebben met ‘Not Alone’ net een nieuw album uit en dat kwamen ze voorstellen in Sin City.
Tekst & foto's: Stef Maes
De promotie rond deze show was eerder mager. Omdat we van de streek zijn en de heren van John Coffey net dat tikkeltje van dichterbij volgen wisten we dus dat ze hier zouden neerstrijken. Helaas is zoiets niet genoeg. Nagenoeg ene 150 enthousiastelingen vonden de weg naar De Casino. Vreemd als je weet dat ze deze zomer op de Jupiler Stage op de GMM heersten. Het is wat het is. De avond wordt opgang getrokken door Dad Magic (6). Dit vijftal uit Gent brengt wat grooves die dansbaar zouden zijn volgens hun biografie en snedige gitaar riffs met rauwe vocalen staan ook op hun menu. De frontman smijt zich volledig, alsof de keet vol zit. De bassiste is dan weer wat bedeesder en vol concentratie. De groep amuseert zich duidelijk want als er moet worden afgeteld dollen de bandleden wat met de drummer. Helaas is het songmateriaal niet sterk genoeg om ons te overtuigen. Misschien verdienen ze wel eens een herkansing in de toekomst.
John Coffey (8) dan, dat is een energie bom. Ze zijn volle zalen gewoon, maar op geen enkel moment zie je de teleurstelling bij deze heren voor de karige opkomst. Ze hebben de geïnteresseerden dan ook direct mee. Het geluid zit top en ook dat is eigen aan deze bende. Ze zien er uit als ene stel nozems, maar John Coffey is een geoliede machine met een crew om U tegen te zeggen. Als het publiek niet tot bij hen komt dan komen zij wel tot bij het publiek. Zanger David rent de zaal in en trekt zich daarbij niets aan van de draad, die ontwaren de fans wel even voor hem. Gitarist Crucial Chris plant zijn microstandaard ook midden in de zaal en geeft zichzelf 200%. Dit is godverdomme rock-n´-roll.
Lol trappen is niet het enige. Ze hebben net een nieuwe plaat uit met ‘Not Alone’ en dat titelnummer gaat over ene Niels die veel te vroeg van ons heen gegaan is. Die emotie voel je, zeker live. Met ‘Push Push Push’ rocken ze den weer een nieuwe song op ons af en daar maak je fans mee. Er is vanavond ook iets te vieren. Drummer Carsten is jarig, maar in plaats van hem in de spotlights te zetten kiezen ze voor de twaalf jarige Spencer die ook een kaarsje mag uitblazen. De knul is al tien jaar fan en een filmpje heeft de heren overtuigd die jongeman even in de bloemetjes te zetten. John Coffey heeft het ‘Heart Of A Traitor’ op de juiste plaats. Het blijven bazen die veel meer verdienen dan dit. Het zal hen echter worst wezen want ze hebben zich dood geamuseerd op hun Belgische trip die hen de dag ervoor in Luik liet halt houden. Dankbaar, en verbaasd dat Vlamingen stil zijn tussen de songs door, nemen ze afscheid van ons met een oerkracht die je zelden ziet en hoort. Ooit komt het goed met John Coffey en België.
