Vernietigende grindcore, loodzware hardcore en hypersnelle powerviolence. Nails is geen groep die het live rustig aan doet. Europa moest het twaalf jaar lang zonder doortocht van deze sloophamer stellen, dus zijn we blij dat we hen nu twee keer live kunnen zien. Vorige week opende Nails nog voor Kreator in de Ancienne Belgique. Tijdens deze support-tour vullen de Amerikanen elk vrij gaatje in de agenda op met een headliner-show. Zo prijzen we ons gelukkig dat Sint-Niklaas vanavond verwoest kan worden.
Tekst & foto’s: Robin Maes
Nails heeft z’n roots in de hardcore en dat betekent: support the local scene! Zo krijgen twee kleinere Belgische hardcoregroepen hun kans in de line-up vanavond. De laatsten zullen de eersten zijn en zodus beginnen we met LAST (6). Deze Limburgers zijn van redelijk ver gekomen om de avond op gang te trappen. Na een leuke intro die de sfeer zet, is ‘You Fail Every Day’ een energieke start. De heren op het podium amuseren zich en de vele snelle riffs zorgen ervoor dat de gitaristen zichzelf een vinger én nek-workout geven.
De zaal blijft er lauw onder, maar toegegeven: echt veel om meer energie op te roepen, doet Last niet. De nummers zijn fijn, maar binnen hardcore hopen wij op iets meer engagement naar het publiek toe. Een simpele ‘Move up!’ of ‘Who’s ready for Nails?!’ kan wonderen doen. Soms is het wat slordig, soms is het leuk. Na twintig minuten zit hun set erop zonder dat iemand echt overtuigd achterblijft.
Dat zo’n ‘Move up!’ vaak helpt, bewijst opvolger FORCE (7) meteen. Het zijn de eerste woorden van zanger Anthony Morel – die we vooral kennen van Mindwar – en de zaal schuift naar voren. De Casino heeft vandaag de kleine bezetting bovengehaald – wat betekent een doek achteraan om de zaal in te korten en zonder balkon – maar hierin is het wel gezellig druk. Morel is een echt Jerommeke op het podium die duidelijk even graag zelf in de pit zou staan.
Ook Force brengt heel wat snelle songs in zijn set en verzorgt een echte old school punk/hardcore-sound. ‘Two-Faced Rat’ blijft ons het meeste bij. Morel slaat wild rond zich heen en smijt zich volledig. Ook hier horen we niet constant een even strak geluid, maar het energiepijl zit ideaal. Force spendeert eveneens een twintigtal minuten op het podium vooraleer ze hun laatste mep hebben uitgedeeld.
Vanavond zijn er geen franjes bij de headliner. Een drumstel en twee microfoons vullen het podium en we krijgen drie muzikanten die zin hebben om een hondsdolle set te spelen. No nonsense bij NAILS (7). Onder leiding van bezieler Todd Jones (ex-Terror) schieten we van start met ‘Suffering Soul’. De songs van Nails zijn kort maar o zo krachtig. We krijgen vier stuks te horen die minder dan een minuut duren. ‘Conform’ en ‘Scum Will Rise’ zijn intussen meer dan vijftien jaar oud, maar op brutaliteit staat duidelijk geen leeftijd.
Het podium van De Casino is eigenlijk te groot voor Nails. Met Todd Jones als zanger-gitarist uiterst links en Andrew Solis op de basgitaar rechts is er een gapende ruimte centraal voor drummer Carlos Cruz die leeg blijft. Is dit de ‘Wide Open Wound’ waarover ze zingen? Zo blijft de set van Nails statisch, al spreekt de muziek boekdelen. De blast beats vliegen ons om de oren met de heerlijk chaotische muilperen van ‘Friend To All’ en ‘Imposing Will’. Tussendoor zijn ‘Made To Make You Fail’ en ‘Endless Resistance’ meer melodisch zonder aanvalsdrang te verliezen.
Na meer dan een decennium wachten zien we Nails eindelijk terug op Europese bodem en Jones verklapt dat het niet even lang zal duren vooraleer ze terugkeren. ‘Before the end of the year, we will be back!’, horen we zeer graag. Bij de laatste vier songs gaat het publiek een versnelling hoger en krijgen we wapperende armen en hoge benen alom vooraan. ‘You Will Never Be One Of Us’ wordt meegeschreeuwd. Afsluiter ‘Unsilent Death’ is een moderne grindcore-klassieker en verdient trouwe fans die two-steppen op de dansvloer. Nails brengt muziek zonder compromissen die pure haat en vijandigheid geslaagd vertaalt in sonisch geweld. Dit waren veertig intense minuten.
