Duitse Metalcore in de Zappa, dat staat steeds garant voor gezellige avonden. De jonge snaken van Our Promise bestaan iets meer dan vijf jaar en hebben hun fanbasis stelselmatig opgebouwd door met regelmaat singles te droppen. Ze zitten aan een gemiddelde van drie songs per jaar waardoor je nooit veel, maar altijd wel iets krijgt. ’t Is een aparte benadering, maar kijk: er troepen alleszins muzikale liefhebbers samen om van hun core te genieten. Wij slaan de dansavond niet af.
Tekst en foto’s: Robin Maes
Tijdens deze tour is er bij elke stop ook plaats voor een lokale support. In Antwerpen is dit een uitgelezen kans om een thuismatch te spelen voor TEMPTATIONS FOR THE WEAK (7). De kleine opstelling van de Zappa is nog niet druk bezet wanneer onze Belgen aanzetten met ‘Desperate Measures’. Het is er even inkomen voor zowel band als publiek, maar wanneer ‘Drowning World’ begint, lijkt ook de schwung er in te komen. Aan de yeah’s van zanger/gitarist Djoni Tregub te horen, heeft hij er veel zin in. Ook frontman Jadran Beauprez is sterk bij stem.
De set bestaat volledig uit materiaal van hun nieuwe album ‘The Venom Inside’ dat amper twee maanden oud is. Dat vinden we helemaal oké, want dat is een verdomd sterke plaat geworden. Halfweg hun set is ‘Crossroads’ een hoogtepunt dat voor wat meezingers zorgt. ‘Wij zijn heel blij dat hier meer dan een man of vijf aanwezig is’, grapt Jadran. Djoni zet aan tot meer beweging: op ‘Silver Lining’ is de eerste wall of death van de avond een feit. Muzikaal vinden wij ‘Final Straw’ het hardst inslaan. De old school metalcore met goed wat solo’s erin staat alvast meer dan z’n mannetje vanavond.
De main support voor vanavond komt uit Duitsland en brengt rauwe, onversneden hardcore. Hard, diep en kwader dan je vader als je de thermostaat hoger zet in plaats van een dikke trui aan doet: we beuken even door de grond met THROATCUT. (7). Opener ‘blasphemous.’ is meteen een statement. Loodzware breakdowns, grauwe vocals en gewelddadig gitaarspel. Dit is muziek om op te meppen. We zien redelijk wat fans verschrikt opkijken en enkele verdoken hardcore-liefhebbers plots de armen lossmijten. Throatcut. ziet het met een glimlach gebeuren. Iets meer dan een jaar na hun eerste single maken ze al schone amok.
We krijgen bij alle acts vanavond een krokant geluid te horen en da’s genieten. Throatcut. doet z’n ding en speelt met agressie en venijn. ‘snake.eater.’ en ‘creep.’ serveren meer materiaal om je beste karatetrappen op te oefenen. Muzikaal doet het ons denken aan Thrown. De drummer lijkt soms een beat te missen (of is het de gitarist die even niet mee was?). Afsluiter ‘deceiver.’ eindigt met een vieze, vuile vertraging die we graag aanschouwen. Het bewijs dat je niet per se snelheid nodig hebt om extra hard te gaan.
De Zappa is lang niet volgelopen vanavond. Ook tijdens de headliner zal je makkelijk om een pintje kunnen wandelen en meteen je plaatsje vooraan weer innemen. Het is gezellig en gemoedelijk genieten. Toch mag de energie een pakje de hoogte in voor OUR PROMISE (7). Hun metalcore is dansbaar, catchy en bij momenten ook snedig hard. ‘The Worst’ is een geslaagd startschot. Dit sextet vult het podium behoorlijk goed. Met zes muzikanten heb je op elk moment wel iets om naar te kijken.
De twee zangers zorgen afwisselend voor cleans en screams die in perfecte balans zitten. ‘Do you have any energy left after two bands?’, is de vraag. Wij denken dat de meesten hun energie opgespaard hebben tot nu. Zo lijkt het alleszins bij het strakke ‘Bitter’. Hierna is ‘Maybe’ het nummer om de zaal aan het springen te krijgen. Our Promise is de meest kleurrijke band van de avond. Je ziet hen zichtbaar genieten en met onder andere een gitarist met een luipaardprint-hemdje aan en een knalroze backdrop is de sfeer positief en liefdevol.
‘Stay Away’ wordt opgedragen aan de ‘old school fans’ die er zes jaar geleden al bij waren. We schrikken als we dan toch een crowdsurfer zien, al zou de eerste ook meteen de laatste zijn. Vooraan wil niemand anderen op handen dragen, we zijn te druk bezig met dansen. ‘Hijack’ geeft het sein om de gsm’s boven te halen en met lichtjes te schijnen.
In december 2024 stond Our Promise als support van Future Palace in de Trix Club. Dat zijn ze niet vergeten en ze zijn ‘enorm vereerd om nu al een zaal als deze volledig vol te doen lopen’. Hun podiumlichten zullen de lege plaatsen vanaf halfweg de zaal verdoezelen, nemen we aan. Hun enthousiasme is wel aanstekelijk. ‘FiftyFive’ is er eentje om de heupen op los te schudden vooraleer ‘Panic Waves’ afsluit. De Duitsers beloven dat dit nog maar het begin is. Benieuwd waar we hen een volgende keer treffen.
