Vorig jaar zagen we Simple Plan nog als special guest van The Offspring in de ING Arena en voor deze Bigger Than You Think! arenatour als headliner, waarmee de band hun 25-jarig jubileum viert, werd de initieel geplande AB te klein bevonden en kwamen op een maandagavond toch zo’n 5.000 mensen naar Vorst afgezakt voor een avondje poppunk. Charlotte Sands mocht als opener dienstdoen en Neck Deep was ook van de partij, net als een delegatie van Rock Tribune.
Tekst: Erik Spruyt – Foto’s: Rudy De Doncker
Het is een mooie kans om zich voor te stellen aan een groter publiek die CHARLOTTE SANDS (3) geboden krijgt door als opening act op de arenatour van Simple Plan te mogen fungeren. Maar is het niet ergens een ongeschreven wet waaraan een concert moet beantwoorden dat het grotendeels live gebracht wordt? En daar stel ik me bij deze schertsvertoning van de Amerikaanse met blauwe haren toch wel grote vragen bij. Enkel live begeleid door een drummer stond er heel veel muziek op tape. Waarom niet aantreden met een volledige band? Charlotte was een appetijtelijke verschijning (“Ze kan mij krijgen”, wist onze fotograaf mij grappend te melden), maar haar schreeuwerige stem viel zwaar tegen. Op het grote scherm achter haar stonden drie sterren onder haar naam, maar meer dan een drie op tien is dit echt niet waard.
Dan toonde NECK DEEP (8) hoe het wél moest. De vijf Welshmen beleefden hun eerste dag op de tour met Simple Plan en de goesting spatte van het podium. Zoals de ronddraaiende letters op het scherm aangaven, staat Neck Deep borg voor “Generic Pop Punk” en dat mag je een 100% accurate omschrijving noemen. In de beste traditie van bijvoorbeeld New Found Glory en A Day To Remember kwam het muzikale aanbod van zanger Ben Barlow en zijn vier kameraden uitermate energiek en aanstekelijk over. Ze zeiden met de nodige Britse flair dat ze enkel aanwezig waren om iedereen op te warmen voor de hoofdact en dat deden ze met verve, ook al bleef het publiek vrij kalm, zelfs toen er om een girl pit gevraagd werd door Ben. Het vijftal liet een uitermate sympathieke indruk achter en ze zullen ongetwijfeld zieltjes gewonnen hebben voor een volgende passage in ons land.
Hoogtepunten bij de vleet
De ambiance werd in de pauze tussen Neck Deep en Simple Plan opgekrikt door muziek met een hoog meezinggehalte van onder andere Green Day, Good Charlotte, Blink-182, The Offspring, Sum 41, Papa Roach en Fall Out Boy luid door de speakers te knallen. Iedereen in goede luim en zelfs de Iceland clap werd geïnitieerd door iemand op de dranghekkens voor het podium.
De populariteit van SIMPLE PLAN (8) neemt alsmaar toe, het moge duidelijk zijn. De generaties die opgroeiden en nog steeds opgroeien met poppunk weten de vier Canadezen uit Montréal wel te waarderen. Het was dan ook met gepaste trots dat de groep vorig jaar en dit jaar tourt met een grootse productie om hun 25-jarig jubileum te vieren. En dus hoorden showelementen zoals een gigagroot scherm, rookkanonnen, snippers, slierten en strandballen erbij om dat te onderstrepen. De toeschouwers lieten het zich allemaal wel bevallen en reageerden heel enthousiast, wat zichtbaar cool werd bevonden door zanger Pierre Bouvier. Dat hij en zijn bandmakkers geregeld een woordje in het Frans spraken, stoorde niemand, want het onderstreepte de connectie tussen Simple Plan en het Belgische publiek.
Uiteraard werd dit jubileum in de kijker gezet met een setlist waarbij zowel de oldschoolfans als de nieuwere liefhebbers werden getrakteerd op hun favoriete songs. Hoogtepunten bij de vleet, ik pik er de volgende uit: ‘Shut Up!’, ‘Jump’, Your Love Is A Lie’, ‘Summer Paradise’ en ‘Astronaut’. Speciallekes waren er in de vorm van ‘Jet Lag’, dat samen met Charlotte Sands gebracht werd. En plots bewees Charlotte dat ze wel degelijk kan zingen in plaats van te schreeuwen; ‘Untitled’ dat door Pierre op een piano in de buurt van de P.A., achter het middenplein, werd gebracht; gevolgd door ‘Take My Hand’ waarvoor Pierre al zingend zich een weg baande tussen het publiek terug naar het podium en onderweg knuffels, handshakes en high fives uitdelend; de cover-medley waarin stukjes ‘All Star’ (Smash Mouth), ‘Sk8er Boi’ (Avril Lavigne) en ‘Mr. Brightside’ (The Killers) zaten verwerkt; ‘What’s New Scooby Doo?’ dat een heel aantal als Scooby Doo verklede toeschouwers - waaronder een bedeesde kleuter - de kans bood op het podium mee te dansen of zelfs een koprol te demonstreren.
Tijdens de bisnummers ging Pierre tijdens ‘I’m Just A Kid’ plaatsnemen achter het drumstel, terwijl drummer Chuck Comeau zich uitleefde door te crowdsurfen. En slotsong ‘Perfect’ werd door de vocalist op akoestische gitaar ingezet, waarna de rest van de band inviel.
Een opmerkelijk gegeven dat waarschijnlijk vele toeschouwers niet zal opgevallen zijn: sedert het vertrek van bassist David Desrosiers in 2020 speelt Simple Plan niet vaak meer met een live bassist en staan de baspartijen op backing tracks. Viel dat op? Voor geen sikkepit. Simple Plan speelde een meer dan degelijk concert en het publiek liet verstaan dat een maandagavond geen excuus vormt om thuis te blijven. Wat een feestje zeg. We zien een groot deel van het publiek waarschijnlijk terug op 13 november 2026 als Good Charlotte samen met Yellowcard in Vorst Nationaal aantreedt.
