Ieder jaar organiseert De Casino zijn Great Gigs in the Park in hun prachtige tuin met kiosk. Vanop het terras kan je naar de sterren van de avond kijken onder het genot van een hapje, een drankje en de ondergaande zon. Zo heeft Sint-Niklaas zijn eigen kleine Openluchttheater. Het concept staat garant voor een bont allegaartje aan muziek. Van Vlaamse klassiekers met Raymond van het Groenewoud, indie rock met The Sheila Divine tot en met hippe bands als Prins S. en De Geit. Voor elk wat wils dus. Vanavond staan er ‘heavy’ bands van eigen bodem met Bloed, een familieband, en Psychonaut, die na maanden nog eens een show spelen op Vlaamse grond.
Tekst: Kurt Van Driessche - Foto’s: Claude Bosschem
BLOED (7) is de band van Fieke, Toon en Tuur Soete, twee broers en een zus. Apart hebben ze de indie rockbands Lightspeed en Ratmosphere waar Fieke actief is. Op hun beurt shoegazen Toon en Tuur er dan weer op los bij Mother. Een muzikale familie. Als ze samen op het podium staan, spelen ze een mix van noise en industrial metal. De unieke sound van het trio komt voort uit een bezetting zonder gitaar met drums, basgitaar en elektronische frivoliteiten via een soundboard. Na een werkelijk ellendige intro, die pijn deed aan de oren, kunnen ze echt van wal steken. De muur van geluid blaast ons meteen weg. Zeer geconcentreerd doen ze hun ding. Af en toe krijgen we een soundscape tussen de songs, soms lang, meestal kort. Het gaat er vooral om het creëren van een sfeer. Dat lukt zeer goed in deze al sferige omgeving.
Een setlist van trage en snelle nummers is ons deel. Bij die snelle songs zit ‘Druk’, geschreven met Cis Deman. Je merkt meteen dat de aandacht bij alle aanwezigen verhoogt. Fijn weetje: de songtitels van Bloed zijn in onze taal, terwijl de teksten in het Engels weerklinken. Zo’n kleine dingen vinden wij waanzinnig leuk! Conclusie van een korte set is wel dat hier potentieel in zit. De muur van geluid, de donkere sfeer en niet in het minste dat intense geluid dat Fieke uit haar electronica tovert. Het is niet zoals de rest en dat maakt het leuk. Tenminste, als je van dit soort muziek kunt (leren) houden. Eerlijk is eerlijk … Is het niet je ding, zal het dat ook niet worden.
Onder wat zich inzet als een spottend applaus, omdat de technicus sukkelt met de digitale backdrop, komt PSYCHONAUT (8) de kiosk ingelopen onder begeleiding van flitsend licht. Het applaus is uiteraard welgemeend. De Vlaamse fans kunnen hun favoriete band terug zien na een aantal maanden van shows in het buitenland en reken maar dat ze er zin in hebben. Zowel de heren van de band als het publiek. Voor wie Psychonaut niet zou kennen: dit trio speelt post-metal, gecombineerd met stonerrock en kan zo op de affiche van Desertfest.
Eind vorig jaar brachten ze hun derde langspeler ‘World Maker’ uit, een plaat waar vanavond het leeuwendeel van de nummers uitkomt die ze ons voorschotelen. Onze nieuwsgierigheid is vooral of Thomas Michiels (bas en zang), Stefan De Graef (gitaar en zang) en Harm Peters (drums) de sfeer en intensiteit van de plaat op het podium kunnen toveren. Spoiler alert: dat kunnen ze zeker.
Vanaf de start voel je dat Psychonaut op je valt als een warm deken. Een warm deken van virtuositeit, afgewisseld met muilperen van jewelste. Ze wisselen frivool van tempo, zoals de Rode Duivels op het WK de bal moeten laten rondgaan. Ook de vocale één-tweetjes tussen Thomas en Stefan, waar de eerste de iets cleanere zangpartijen voor zijn rekening neemt, is oog- en oorstrelend. Heel wat veelzijdigheid uit een trio. Tijdens het bas gedreven nummer ‘Endless Currents’ neemt Michiels de voorkant van de kiosk voor zijn rekening en hangt aan de paal om zich al spelend overeind te houden. Je omgeving gebruiken om voor entertainment te zorgen. Faut le faire. Hij is dan ook dankbaar dat ze in deze unieke setting en “dit prieeltje” mogen spelen.
Het aanwezige publiek krijgt zelfs applaus van de band en een duim omhoog van Michiels. De pakweg 400 aanwezigen gedragen zich trouwens als een zeer geboeid en geconcentreerd publiek. Geen uitbundigheid maar pure focus op het trio in de kiosk met een beleefd applaus na elk nummer.
Ondanks de steengoede en uitgebalanceerde set, lijken de meeste aanwezigen toch te wachten op de grote klepper die Psychonaut in het collectief geheugen van elke metalfan in ons land heeft gestoken met ‘The Fall of Consciousness’. Hiermee staan ze steevast in, of dichtbij de top tien van De Zwaarste Lijst en dat is volledig terecht. Het warme deken van bij de start heeft ons nu helemaal ingewikkeld en dan komt het atmosferische ‘You Are The Sky… / … Everything Else Is Just The Weather’ nog op ons af.
