De Maeke Blyde (de naam zegt het zelf al) heeft in de metalwereld iets waar je spontaan vrolijk van wordt bij het betreden van de zaal. Kan niet anders, als je weet dat Metallica, Slayer, AC/DC, Van Halen, Def Leppard en zoveel meer legendarische bands hier eerder voet in de West-Vlaamse klei gezet hebben.
Op deze zonovergoten dag vind er terug een revival plaats van een al even legendarisch festival, namelijk het ‘Heavy Sound Festival’. Op de affiche veel klassiek Brits geweld en als headliner niemand minder dan de Canadese metal queen Lee Aaron, die al eerder op de affiche prijkte … ondertussen iets meer dan 40 jaar geleden…
Rock Tribune ging dan ook met veel plezier de nostalgische sfeer opsnuiven in de Westhoek.
Sfeerverslag en foto’s: Gino Van Lancker
Ongeveer een 1000-tal toeschouwers waren afgezakt naar de Poperingse metaltempel om zich te vermaken met muziek uit de jaren 80. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de gemiddelde leeftijd hoger dan 45 jaar lag, maar hier en daar zag je toch dat het muziekgenre ook een jongere generatie kon beroeren. Het Franse EXISTANCE (7) mocht deze festivaldag aftrappen met het titelnummer van hun laatste langspeler ‘Wildfire’. We krijgen een set vol stevige powerriffs en met ‘Riding fast’ zetten ze hun laatste worp nog meer in de schijnwerpers. Om hun set af te sluiten, brengen ze een ode aan de Franse metalband H-Bomb met o.a. ‘Dans Les Griffes d’Atilla’, ‘Coup De Metal’ En ‘Gwendoline’.
De toon voor een trip down memory lane is gezet en als volgende act mocht het Britse ELIXIR (7) zich opmaken. Het gezelschap bracht vooral een bloemlezing uit hun debuut ‘Son Of Odin’ dat 40 kaarsjes mocht uitblazen. Als hoogtepunt kregen we een vette versie van het nummer ‘Treachery (Ride Like The Wind)’ dat destijds ook enorm gesmaakt werd door wijlen Ronnie James Dio.
Met TYTAN (6) hulden we ons verder in het New Wave Of British Heavy Metal tijdperk. De Britten brachten een eerbetoon aan hun overleden bassist Kev Riddles, die trouwens ook één van de mede-oprichters was van Angel Witch. Met nummers als ‘Spitfire’, ‘Fight The Fight’, ‘Don't Play Their Way’ en ‘The Watcher’ werd de zaal verder in vervoering gebracht en gingen de handen op elkaar voor deze performance. Verder mochten we ook een uitstekende versie van het Grim Reaper’s ‘See You In Hell’ aanhoren.
Met het aantreden van GIRLSCHOOL (8) werd nog eens duidelijk in de verf gezet dat er ook girlpower aanwezig was in het metallandschap van weleer. Met originele gitariste Kim McAuliffe en Denise Dufort achter de drums werden we stevig verwent met klassiekers als ‘Demolition Boys’, ‘Nothin To Lose’, ‘Take It All Away’ en ‘Emergency’ uit hun debuut. Uiteraard vergaten ze hun mentor en goede vriend Lemmy niet en brachten ze een perfect gesmaakte versie van de Motörhead-klassieker ‘Bomber’.
Ondertussen is de zaal compleet vol gelopen en beginnen zwarte vogels boven de Maeke Blyde te cirkelen alsof de hel op losbarsten staat … Niets is minder waar, want als de gebroeders John en Mark Gallagher van RAVEN (9) voet op het podium zetten, breekt deze ook daadwerkelijk los. ‘Can’t Take Away The Fire’, ‘Hell Patrol’ En ‘The Power’ worden als eerste mokerslagen uitgedeeld aan het publiek en deze worden met veel plezier geïncasseerd. Na meer dan vijftig jaar op de bühne staat de band er nog steeds en hoe! Na ‘Rock Until You Drop’ toont Mark nog eens waarom hij eigenlijk als gitarist iets meer waardering zou moeten krijgen, want hij trashed zijn gitaar als geen ander met een verbluffende solo, waarin ook de intro van ‘Seek And Destroy’ verwerkt zit. Op het einde van de set krijgen we ook nog een hommage aan Britse legendes zoals UFO, Judas Priest en Ozzy Osbourne met een medley uit songs als ‘Rock Bottom’, ‘Victim Of Changes’, ‘Supernaut’ en ‘Children Of The Grave’. Afsluiten doen ze met ‘Chain Saw’, waarna het publiek even moet bekomen van al dit geweld.
Ondertussen zijn de lichten wederom gedoofd en mogen we de heren van ANGEL WITCH (8) verwelkomen, met als kapitein Kevin Heybourne aan het roer. Hij doet ons meevaren op de golven van de zware klanken en riffs, waar Angel Witch garant voor staat. ‘Atlantis’, ‘White Witch’ en ‘Confused’ passeren de revue en het publiek is volledig onderhevig aan het melodieuze geweld. Met ‘Angel Of Death’ en het sublieme ‘Angel Witch’ zetten ze de zaal in lichterlaaie en sluiten ze in stijl af.
Klokslag middernacht is het dan eindelijk tijd voor LEE AARON (9) die speciaal kwam overgevlogen uit Canada om deze editie af te sluiten. Als de inmiddels 63-jarige zangeres het podium betreedt, valt het op dat ze nog niks heeft moeten inboeten aan schoonheid, stemgeluid en energie. Ze benut het ganse podium en neemt ons mee op een trip doorheen haar metalcarrière. We worden direct getrakteerd op een ingekorte versie van de klassieker ‘Metal Queen’, waarmee ze de zaal volledig aan het meezingen zet en dit zal doorgetrokken worden tot aan de laatste noot, want de sfeer zit er duidelijk in. ‘Hot To Be Rocked’, ‘Powerline’, ‘Sex With Love’ en ‘Nasty Boyz’ worden dan ook enorm gesmaakt door de aanwezigen. Met haar grootste hit ‘Whatcha Do To My Body’ gaat het dak er compleet af, waarna we nogmaals worden verwend met een lange versie van ‘Metal Queen’. Afsluiten doet deze klasse dame in stijl met ‘I’m A Woman’ van Koko Taylor.
