Updated 19/02/2026
CHUCK SCHULDINER: De mens achter de legende
Met ‘Born Human’ heeft journalist David E. Gehlke een uitgebreide en eerlijke biografie over Chuck Schuldiner afgeleverd. Schuldiner – het creatieve brein achter Death en een van de absolute grondleggers van death metal – is een figuur die tot op vandaag blijft fascineren, niet alleen omwille van zijn muzikale erfenis maar ook door zijn complexe persoonlijkheid. Voor dit boek sprak Gehlke met nagenoeg alle voormalige bandleden van Death, met vrienden én met Chucks naaste familie, die voor het eerst bereid waren om ook de pijnlijkere hoofdstukken uit zijn leven te belichten. Na het lezen van ‘Born Human’ hadden we zo veel vragen en indrukken dat we niet anders konden dan Gehlke te contacteren voor een interview.
Scott Burns stelde voor dat je na het afronden van ‘A Life In Death Metal, je boek over hem, een biografie over Chuck Schuldiner zou schrijven. Was je meteen enthousiast over dat idee?
‘Toen ik het boek over Scott Burns schreef, leerde ik veel mensen kennen die in Death hebben gespeeld, zoals Paul Masvidal, Rick Rozz, Gene Hoglan en Terry Butler. Zij vormden eigenlijk mijn eerste echte kennismaking met de wereld van Death en Chuck Schuldiner. Een paar weken nadat ik de laatste hand aan zijn boek had gelegd, vroeg Scott: ‘Waarom schrijf je geen biografie over Chuck?’. Voor ik het wist, had ik contact met andere voormalige bandleden van Death. Het probleem was dat ik op dat moment niet wist hoe ik in contact kon geraken met de familie Schuldiner. Gelukkig boden enkele van de jongens aan om mij te introduceren en voor mij in te staan. Chucks neef Chris en zijn zus Beth gingen uiteindelijk akkoord. Kort daarna ben ik meteen aan het boek begonnen. Op de een of andere manier viel deze kans zomaar in mijn schoot (lacht).’
Toen je voor het eerst over het project nadacht, wat verwachtte je dat de grootste uitdaging zou zijn?
‘Er zijn twee kanten aan Chuck. Aan de ene kant is er de liefdevolle zoon, broer en nonkel, maar aan de andere kant stond hij er ook om bekend dat hij moeilijk kon zijn in de omgang en om mee samen te werken. Chuck deed soms dingen die niet zo fraai waren. De grootste uitdaging was dan ook om ervoor te zorgen dat al die aspecten eerlijk in het boek werden weergegeven. Vanaf het begin heb ik tegen Chucks familie gezegd dat, als we dit zouden doen, we beide kanten van Chuck moesten laten zien. Gelukkig stonden zij volledig achter dat idee. Toen dat eenmaal duidelijk was, werd alles een stuk eenvoudiger. Alle muzikanten die met Chuck in de band hebben gespeeld en iedereen die bij zijn carrière betrokken was geweest, was bereid om met mij te praten. In dat opzicht had ik enorm veel geluk.’
Toen we lazen dat je een boek over Chuck Schuldiner ging publiceren, waren we heel enthousiast. Tegelijkertijd waren we benieuwd welk nieuw terrein er nog te verkennen viel, aangezien er in de loop der jaren al veel documentaires en interviews met voormalige bandleden van Death zijn verschenen.
‘Er zijn veel verhalen over Chuck die nooit eerder openbaar zijn gemaakt, vooral alles wat te maken heeft met zijn broer Frank en de manier waarop Frank is overleden. Dat was nog nooit eerder met de buitenwereld gedeeld. Alle documentaires, artikelen en interviews over Chuck zijn ongelooflijk behulpzaam geweest bij het samenstellen van dit boek. Maar het mooie aan ‘Born Human’ is dat ik geen beperkingen had. Ik kon echt voortbouwen op alle verhalen die ik te horen kreeg: de details over de vroege Mantas-jaren en de eerste Death-periode, de tour voor ‘Leprosy’, wat er precies gebeurde toen Chuck in 1990 niet met Death door Europa toerde tijdens de Kreator-tournee en alle problemen die hij in de jaren negentig had met zijn management. ‘Born Human’ gaat ook diep in op Chucks relatie met zijn familie. Ik denk dat we erin geslaagd zijn al die aspecten goed weer te geven. Tegen het einde van het boek komen ook alle omstandigheden rond zijn ziekte en zijn overlijden aan bod. Dat zijn zaken waarvan mensen misschien wel iets wisten, maar zeker niet in detail.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 237.