‘Ons debuutalbum was al behoorlijk succesvol en iedereen leek Dominum wel te smaken, maar we waren ons er wel van bewust dat nu alle ogen op ons gericht waren. Zouden we een tweede album kunnen maken dat even goed was als het eerste? We voelden een zekere druk, maar gelukkig is het goed gegaan. De wereld opende zich en we konden veel shows spelen. We brachten veel nieuwe songs en we waren opgelucht toen die ook bleken aan te slaan. Voor dit derde album liep het ook zo. De druk nam nog toe. Hoe meer succes iemand oogst, hoe groter het publiek wordt, des te meer druk je voelt om de mensen die iets verwachten van jou te bedienen. Soms moet je gewoon even afstand nemen en je hart volgen, want je kunt nu eenmaal niet iedereen tevredenstellen. We hebben een paar nieuwe dingetjes geprobeerd op dit nieuwe album. We staan nog aan het begin van onze carrière en dus is het nog niet zo duidelijk wat kan en wat niet kan, en volgen onze intuïtie in plaats van in genres te denken. Uiteindelijk is het allemaal metal, geen haan die ernaar kraait of het symfonisch, power metal of metalcore is.’
Jullie nodigden een gastzangeres uit voor het titelnummer. Hoe is dat in zijn werk gegaan?
‘Als we samenwerken met iemand, dan willen we daar een goede reden voor hebben, een verhaal. We willen niet zomaar jan en alleman uitnodigen om op te vallen. Met Battle Beast zijn we op tournee geweest, wel veertig shows lang. We kunnen wel zeggen dat we elkaar heel goed hebben leren kennen in die twee maanden. Dus was het ons eerste gedacht toen we overwogen: ‘okay, deze song zou wel een vrouwelijke toets kunnen gebruiken, daar kan het beter door worden. Wie kunnen we vragen?’. Ons eerste gedacht was: ‘Noora Louhimo is weg, maar waarom doen we niets samen met Marina, de nieuwe zangeres? Zou dat geen goed idee zijn?’. Dat heb ik gevraagd aan Juuso, hun gitarist en hij vroeg om de song te sturen. Dat heb ik gedaan en drie minuten later hing hij al enthousiast aan de lijn. Hij wist ineens meer over de song dan ikzelf (lacht). Ja, ik ben slecht in muziektheorie, maar hij gaf me een hele uitleg. We hebben de song met Marina La Torraco opgenomen en hebben er ook een videoclip voor gemaakt.’
Voornaamste ingrediënten van jullie muziek blijven de vette riffs, de grootse refreinen en een cinematisch gevoel voor drama, maar de track ‘Endzeit’ is toch wel iets speciaals.
‘Met Duitse tekst ook. Dominum heeft intussen een eigen wereldje opgebouwd. Wanneer ik songs schrijf met Dominum in gedachten, dan moeten die voldoen aan bepaalde eisen, passen in het verwachtingspatroon van de fans. Ik ben echter ook al eens in een andere stemming en dan kan daar iets totaal anders uit voortvloeien. Let wel, beide ‘mindsets’ zijn alle twee 100% mezelf. Er zit ook een component in mij die zwaarder is, bijna Slipknot gedreven zou ik zeggen, want ik ben me nu eenmaal in de nullies beginnen interesseren in muziek. Nu metal en dergelijke… Dit was gewoon één van die songs waarbij ik tegen mezelf zei: ‘okay, nu ga je zo vrij als een vogeltje zijn en iets schrijven dat recht uit je hart komt’. Het is behoorlijk heavy en ja, ook duister.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 240.
