Twee jaar geleden namen vocalist Jeff Moreira en gitarist Ryan Primack samen met Hornbrook het besluit om Poison The Well weer vanaf de grond opnieuw op te bouwen. Met een nieuw team en een nieuw platenlabel. Hornbrook: ‘Toen we nog kids waren, namen we domme besluiten, omdat we impulsief en onvolwassen waren. We begrepen gewoon nog niet alles. We hebben het af en toe echt verknald. We krijgen nu de kans om terug te komen als volwassenen en zijn inmiddels in staat om betere besluiten nemen op het gebied van creativiteit. Maar ook op businessvlak.’ Maar eenvoudig werd het vervolgens niet. Het kostte de band veel kruim om zestien jaar na dato uiteindelijk tot een nieuwe plaat te komen. Want met de jaren waarin je geen band meer vormt met elkaar, groeit ook de afstand. Hoe goed je ook bevriend bent met elkaar. Hornbrook: ‘Het was moeilijk, geloof me! We zijn al heel lang niet meer samen creatief bezig geweest. Jeffs gevoeligheden zijn hetzelfde, maar tegelijkertijd veranderd. Voor Ryan gold hetzelfde. Idem dito voor mij. Soms zitten Ryan en ik op één lijn, soms Jeffrey en ik en dan weer Ryan en Jeffrey. Een middenweg zoeken waar we elkaar allemaal in konden vinden, was een uitdaging.’
Een nieuwe plaat maken anno 2025 of 2026 moet ook een risico zijn geweest voor de band. Poison The Well heeft enorm veel bands die na hen kwamen beïnvloed. Een nieuwe plaat maken kan ook afbreuk doen aan de historie, aan de haast cultstatus die de band geniet. Hornbrook knikt. ‘100%. En daar waren we ons als band zijnde heel goed van doordrongen. Ook het team om ons heen, onze manager, producer Will Putney; iedereen zag dat zo. Als we geen plaat konden maken waar we ons heel erg goed over voelden of die muzikaal of emotioneel gezien niet zou voldoen, hadden we het waarschijnlijk niet gedaan. Maar het voelt oprecht en authentiek en het doet volgens mij geen afbreuk aan ons erfgoed. We blijven trouw aan onze discografie.’
Voor Hornbrook vallen op ‘Peace In Place’ alle puzzelstukjes in elkaar. En dat is ook letterlijk één van de betekenissen van de albumtitel voor hem. ‘Ik let zelf nooit op de teksten. De helft van de tijd heb ik geen idee waar Jeff over zingt. En dat is niet als disrespect bedoeld, want hij is een geweldige tekstschrijver. Maar ik heb zelf gewoon niet zo’n connectie met tekst. Wel met de structuur van een nummer, de melodie, hoe de instrumenten bij elkaar passen, hoe de zang interacteert met de gitaarpartijen… Dat is hoe mijn brein werkt. Ik weet wat ‘Peace In Place’ voor mij betekent en dat is voldoende. ‘Peace’ klinkt bijvoorbeeld als ‘Piece’. En voor mij zijn heel veel puzzelstukjes in elkaar gevallen, met betrekking tot onze relatie, de band, hoe we zijn als volwassenen. Over het niveau en de manier waarop we dit willen doen. Heel veel kleine stukjes zijn samen gekomen om dit te vormen. En ‘Peace’ staat ook voor de rust in mijn leven.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 238.
