In ons vorige interview in juli 2018 gaf je aan dat het je doel was om binnen een redelijke termijn een nieuw Monstrosity-album uit te brengen. Je had toen al vier nummers geschreven. Als je nu terugblikt, hoe voel je je over het traject dat tot ‘Screams From Beneath The Surface’ heeft geleid?
‘Het is grappig, want de vier nummers die je net aanhaalde zijn allemaal op het album beland. Toen ik bezig was met het maken van demo’s gaf ik ze voor de grap als titel ‘Demos 2025’, een beetje om te overdrijven hoe lang het zou duren voordat het album zou verschijnen. Maar uiteindelijk is het dus 2026 geworden (lacht). Alles heeft wat langer geduurd dan oorspronkelijk verwacht. In 2020 heb ik me volledig gericht op het afmaken van het schrijfproces, want alle songs waren toen al geschreven. De kern van een nummer bedenken gaat me vrij makkelijk af. Maar die ideeën blijven vervolgens vaak maanden liggen voordat ik alles echt goed aan elkaar kan knopen. Het moeilijkste is altijd het schrijven van het middenstuk en het afronden van de nummers. Ik ben vooral blij dat het album nu af is en dat mensen het eindelijk kunnen horen.’
Er staan tal van opvallende nummers op het nieuwe album. De opener ‘Banished From The Skies’ heeft een lange midtempo groove met sterke melodieën en solo’s, terwijl ‘Fortunes Engraved In Blood’ gitaartechnisch veel te bieden heeft. ‘The Colossal Rage’ springt er dan weer uit door het baswerk.
‘Ik ben zelf heel tevreden met het album. ‘Banished From The Skies’ was het eerste nummer dat ik voor de nieuwe langspeler heb geschreven. Het had iets episch, dus het voelde voor mij logisch dat het de opener zou worden. ‘The Atrophied’ is ook een sterke track die van alles wat heeft. Hij is behoorlijk bruut, maar tegelijk zitten er ook coole passages in die zelfs mensen die normaal niet naar death metal luisteren zouden moeten kunnen aanspreken. Ik doe altijd mijn best om met iets bijzonders voor de dag te komen. Ik steek veel tijd en moeite in het schrijfproces. Een nummer schrijven is veel meer dan zomaar wat riffs aan elkaar plakken. Dynamiek in muziek is altijd heel belangrijk voor me geweest. Als je naar de oude Monstrosity-albums kijkt, is minstens de helft van de nummers van mijn hand. Ik heb altijd al gitaarpartijen geschreven, zelfs toen mensen me nog niet als gitarist kenden.’
Gitarist Matt Barnes en jij zijn de enige overgebleven bandleden van de bezetting van ‘The Passage Of Existence’. ‘Screams From Beneath The Surface’ klinkt echter onmiskenbaar als Monstrosity.
‘Ik denk dat het feit dat ik de constante factor in de band ben, daar de belangrijkste reden voor is. Op ‘The Passage Of Existence’ had Matt Barnes drie nummers geschreven en Mark English ook drie. Het was dus niet alleen mijn werk op dat album, terwijl op ‘Screams…’ negen van de tien nummers bij mij begonnen zijn. Matt Barnes is heel gemakkelijk om mee samen te werken, en dat is juist het mooie eraan. Als ik hem een idee stuur, krijg ik de volgende ochtend rond zes uur al iets van hem terug. Hij neemt mijn ideeën en voegt er veel meer aan toe. Ik ben een goede gitarist, maar niet zo goed als de andere gasten in de band. Ik kan gitaar spelen en riffs schrijven, maar zij kunnen er extra accenten aan toevoegen die ik zelf niet kan. Dat is de kracht van onze samenwerking.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 237.
