Zaher, hoe was het om naar buiten te komen met een heavy rock/metalband in Tunesië?
‘Dat was niet eenvoudig, ook al kom ik niet uit een conservatieve familie en was muziek bij ons thuis een essentieel deel van het leven. Maar in de vroege jaren 90 was in Tunesië metal onbestaande en dus ook onbekend. Ik heb via mijn neef, die in Keulen woont, metal leren kennen. Elke zomer kwam hij op vakantie naar Tunesië. Toen ik 14 was kwam hij terug over uit Europa naar Sousse, waar ik geboren ben. Hij vertelde me dat hij me een aantal bands wou laten horen: metalbands! Ik herinner me nog glashelder dat ik hem vroeg wat ‘metal’ dan wel mocht zijn en welke de groepen waren die ik als eerste te horen kreeg, HammerFall, Sentenced en ‘One’ van Metallica. Ik was op slag verliefd op en begon me in metal en hardrock te verdiepen via Pantera, Black Sabbath, Led Zeppelin, Genesis… al de pioniers. Vervolgens de progressieve en symfonische bands: Dream Theater, Nightwish, Within Temptation. Tegen het einde van de jaren 90 waren er in Tunesië een tiental groepen die metal speelden, maar allemaal brachten ze covermateriaal. Behalve Piranha, dat was het gezelschap waar ik in zong. Toen Piranha er mee ophield kreeg ik het aanbod om bij Myrath te komen. Nu is Tunesië helemaal geen conservatief land, maar als metalhead is het niet zo vanzelfsprekend. Er leven wel extremisten en als die een gast met lang haar zien langskomen loopt die wel het risico om lastig te worden gevallen. Niet door de ouderen, die praten gewoon niet met je, maar wel door de jongeren die gehersenspoeld zijn. Zelfs binnen sommige van onze families konden we onze liefde voor metal niet laten blijken uit schrik om als satanist te worden afgeschilderd. Maar Myrath heeft doorgezet en ik vind dat we intussen al best ver gekomen zijn.’
Als we brainstormen over de albumtitel, dan komen we uit bij de mensheid die zichzelf graag bezig ziet op schermpjes overal en altijd?
Kévin: ‘De ‘Wilderness Of Mirrors’ is een uitdrukking die ik gehaald heb uit een roman die ik las. In dat verhaal probeert een CIA-agent ten tijde van de Koude Oorlog info over Rusland te verkrijgen maar hij komt van een kale reis terug, voortdurend misleid door info van de Sovjets welke helemaal niet klopt. Net zoals in de huidige wereld: daar is wat je ziet in beeld komen, niet persé waar. Toen we de teksten aan het schrijven waren hebben we deze uitdrukking behouden. Een fan informeerde ons dat we niet de eerste artiest zijn met deze titel, Fish kwam er in 1999 al mee op de proppen.’
Kunnen jullie leven van wat jullie met Myrath doen?
Zaher: ‘Nee, we geven meer uit aan het maken van onze muziek dan we ervoor ontvangen. Ik heb een reguliere job als… muzikant. Ik speel mee in een band tijdens huwelijken en andere plechtigheden in Tunesië. Ik studeerde kunstonderwijs en ben even bezig geweest als grafisch ontwerper, maar dat was niet echt mijn ding, vond ik. Intussen werk ik al zo’n 20 jaar als muzikant op feesten.’
Kévin: ‘De Tunesische leden van Myrath hebben het op dat gebied veel lastiger dan Morgan en ik. Wij zijn Fransen en als professioneel muzikant krijgen wij van de overheid subsidies, zeker als we met onze muziek ook nog gaan toeren. Op dat gebied zijn Zaher, Malek en Anis in het verkeerde land geboren, maar op muzikaal gebied dan weer niet.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 238.
