In tegenstelling tot de voorganger is de nieuwe plaat opnieuw een conceptalbum. Ik neem aan dat dit meer in je DNA zit, of is het gewoon vanzelf gegaan?
‘Natuurlijk heb ik al heel veel conceptalbums gemaakt, maar niet op dezelfde manier als deze gemaakt is. Alle andere albums hadden op voorhand al een echte verhaallijn, zoals ‘Testimony’ met mijn eigen verhaal, ‘Sola Scriptura’ over de theoloog Martin Luther of het op het boek ‘Pilgrim’s Progress’ gebaseerde ‘Similitude Of A Dream’. Deze keer had ik echt geen idee waarover ik zou schrijven, maar misschien had dat te maken met mijn werk aan de musical, gebaseerd op het boek God’s Smuggler. Ik vind het wel leuk als iemand vraagt naar een specifieke song, het is cool om te weten waarover je schrijft. Het concept gaat voornamelijk om het gevoel erbij te horen, het verbreken ervan, wanhoop, eenzaamheid, de roep tot God of een hogere macht. Dat is niet bindend, maar hulp zoeken en het weer in contact komen met anderen horen erbij. Het is een heel eenvoudige verhaalboog, maar het lijkt te werken. Het is vergelijkbaar met veel andere concepten met helden, waarover in de literatuur zo vaak wordt geschreven.’
Je bent nogal terughoudend over de albumtitel. Het zou verschillende betekenissen kunnen hebben, maar zou het een acroniem kunnen zijn voor Love, Innocence, Faith, Trust?
‘Ha, ik vind die wel leuk. Laat me eens zien wat ik hier allemaal genoteerd heb. Ik vind het wel interessant dat mensen zelf met ideeën komen. Hier heb ik er één: ‘Light Illuminating Far reaching Tranquility’ (lacht uitbundig). Randy kwam af met ‘Life In Fun Times’. Het gaat natuurlijk ook om christelijke waarden, maar ik hoop dat het open genoeg is zodat iedereen zich erin kan vinden.’
Toen Mike in 2023 officieel terugkeerde naar Dream Theater, leek het uitbrengen van nieuwe muziek niet vanzelfsprekend. Hebben jullie er ooit aan gedacht om een nieuw album zonder hem te maken?
‘We hebben er kort over gesproken, maar we beslisten al snel dat we dit niet zouden doen. Wanneer hij zou gezegd hebben dat hij niet zeker was of hij ooit nog iets met ons zou kunnen doen, dan zouden we getwijfeld hebben. Maar hij vertelde al heel vroeg dat hij wilde contact houden, als we bereid waren om te wachten. Van zodra hij beschikbaar was, zou hij ons vervoegen om nieuw werk op te nemen. Dat raakte ons ten zeerste, want hij is veel meer dan een drummer voor ons. Toen bedacht ik wat ik intussen zou doen en zo ontstonden de groepen Cosmic Cathedral en The Resonance. Het was de keuze van Mike en het platenlabel om de opnames voor het nieuwe album geheim te houden. Zij hebben ook Dream Theater in hun portefeuille en we zochten naar een geschikte timing om het kenbaar te maken.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 237.
