Waar staat de titel ‘Reliance’ voor?
‘Het gaat hoofdzakelijk over het vertrouwen hebben in elkaar. De maatschappij is tegenwoordig zo verdeeld en iedereen ziet elkaar als de vijand, zowel op politiek als religieus gebied. Wanneer we in deze wereld wat geluk willen vinden, dan moeten we al die bullshit opzijschuiven. We moeten moedig genoeg zijn om van elkaar afhankelijk te zijn. Onze single ‘Primal’ gaat over die frustratie over de wereld waarin we leven en meer in het bijzonder de positie van de wereldleiders. Het lijkt alsof we leiders kiezen die eerder verdeeldheid en haat zaaien dan verbinding brengen. Ze handelen vooral uit persoonlijk gewin, of ze zetten uitsluitend hun eigen land voorop. Het zijn moeilijke tijden voor de man in de straat en voor mensen met gezond verstand die het beste willen voor iedereen. Dat alles is in onze muziek en onze teksten te horen.’
In een eerder interview gaf je aan dat je niet bepaald blij was met de mogelijke toetreding van Zweden tot de NAVO. Dat is nu een realiteit. Hoe kijk je daar tegenaan?
‘Het probleem is dat ik daar mijn eigen visie op heb, maar die wil ik niet opdringen aan andere mensen. Eigenlijk zou de NAVO al helemaal geen bestaansrecht mogen hebben. Maar de realiteit is natuurlijk dat de Russen Oekraïne zijn binnengevallen. Dat heeft de westerse landen in een staat van alarm gebracht. We beschikken nu wel over een groter team om ons te beschermen in het geval dat Rusland andere landen zou aanvallen. Ik kan het nog altijd niet begrijpen dat we in deze situatie zijn aanbeland. Maar ik begrijp dat er zowel mensen zijn die voor of tegen de toetreding tot de NAVO zijn. Het blijft afwachten of hun inzet voor democratie oprecht is, of dat er een verborgen agenda meespeelt.
Het vorige album klonk zwaarder en minder progressief dan eerder werk, en dat lijkt ook terug te keren in ‘Reliance’. Is dat een logische ontwikkeling?
‘Om eerlijk te zijn heb ik het gevoel dat dit album progressiever is dan ‘Memorial’. We spendeerden meer tijd aan het experimenteren en onszelf op verschillende manieren uit te drukken. Dat betekent niet dat je songs van meer dan tien minuten moet maken. Voor ons betekent progressief eerder iets mentaal, in de zin dat we kunnen doen wat we willen. We maken de laatste tijd wel zeer stevige muziek, maar dat komt eerder organisch. We beginnen gewoon met het schrijven van de songs en het wijst zichzelf uit welke richting het opgaat. Het zou onze vleugels afsnijden indien we alles op voorhand zouden plannen en we ons zouden forceren om op een bepaalde manier te componeren. Ik hou enorm van het warme geluid en de manier waarop we spelen.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 236.
