Updated 01/11/2026
WOLFBRIGADE: We zijn onze eigen vijand
Dertig jaar na de oprichting van Wolfpack staat Wolfbrigade nog altijd stevig overeind als een van de meest compromisloze exponenten van de Zweedse crust- en d-beatscene. Met ‘Howl From Underground’ keert de band terug met een rauwe, volledig live opgenomen plaat die klinkt alsof ze rechtstreeks uit de repetitieruimte komt. Bassist Johan Erkenvåg vertelt over de kracht van de band als collectief, woede en frustratie, en waarom je ondanks alles moet blijven proberen om jezelf niet door de wereld te laten vermalen.
Wolfbrigade bestaat inmiddels sinds het midden van de jaren ‘90. Als je terugkijkt op alles wat de band heeft meegemaakt, voelt dat dan voor jou als één doorlopend verhaal of eerder als verschillende incarnaties van de band die toevallig dezelfde naam dragen?
‘Ik maak nu 22 jaar deel uit van Wolfbrigade. De eerste acht jaar heb ik gemist, maar ik denk dat ik namens ons allemaal kan zeggen dat de band gewoon deel uitmaakt van ons DNA. We zijn één grote familie en Wolfbrigade speelt een grote rol in al onze levens. In het dagelijks leven doorlopen we allemaal verschillende fases. Je trekt rond, je ontmoet nieuwe mensen… Alles evolueert en groeit of verandert op een natuurlijke manier. Het hoort gewoon bij wie we zijn. Dat geldt ook voor alle ex-bandleden: zij zijn nog steeds vrienden van ons. Wolfbrigade is de som van al die onderdelen.’
De albumtitel ‘Howl From Underground’ klinkt als een stem die zich tegen de mainstream keert. Wat betekent ‘underground’ voor jou in 2026?
‘Ik zou zeggen dat het een soort gemoedstoestand is, een plek buiten datgene wat er van je wordt verwacht, zowel mentaal als sociaal. Het is een eerbetoon aan alle mensen die we in de loop der jaren hebben ontmoet; mensen die aan de rand van de maatschappij leven en zich er niet echt in thuis voelen. Mensen die echt leven voor iets waarin ze geloven.’
‘Man Is Wolf To Man’ speelt met het idee van Plautus, waarmee wordt bedoeld dat mensen bijzonder wreed, hebzuchtig en gevaarlijk voor elkaar kunnen zijn.
‘Dat klopt. Ik weet niet precies wie dat heeft gezegd, maar het is een bekende, eeuwenoude Latijnse uitspraak. We zijn in feite onze eigen grootste vijand.’
Er zit veel woede in Wolfbrigade, maar de muziek is zeker niet puur nihilistisch. Vind je dat punk en hardcore nog altijd een vorm van hoop, gemeenschap of een alternatief moeten bieden?
‘Wolfbrigade is onze uitlaatklep. Hier kunnen we al die frustratie kwijt, er als het ware bovenuit stijgen en iets creëren dat voor onszelf iets positiefs oplevert zodat we ons niet door de wereld laten vermalen. Met muziek moet je gewoon doen waar je zin in hebt. Je moet er vooraf niet te veel over nadenken. Als je een totaal nihilistisch album wilt maken, doe dat dan. Als je mensen een positieve boodschap wilt meegeven, doe dat dan. Je moet gewoon creëren waar je zin in hebt en jezelf geen beperkingen opleggen.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 242.