MADBALL

Eerlijk is eerlijk, toen ik de nieuwe Madball-plaat opzette, was ik positief verrast door ‘Tethered’ en ‘Flammable’, de eerste twee nummers. Ze rocken lekker door en er zit een prima groove in. Maar dan komt het overbodige ‘Rebelude’ als intro voor de single ‘Rebel Kids’ En dat nummer is gewoon mijlenver verwijderd van waar Madball muzikaal voor stond in de jaren 90. De albumtitel ‘Not Your Kingdom’ is in dat verband heel toepasselijk, want Madball was de band die in die periode aan de top van de wereldwijde hardcorescene stond, maar dat hoor je in ‘Rebel Kids’ nergens aan terug. Niet dat ik het erg vind dat ze hun stijl aanpassen, want dat was ook al het geval met ‘Hold It Down’ en dat vind ik een fantastisch album. Maar ik heb nu vooral het idee dat ik naar een band luister die een nieuwe plaat moest maken, want dat is nu eenmaal gebruikelijk in de cyclus van plaat opnemen, plaat uitbrengen en toeren. Tijdens de shows merk je dat ook: ze spelen weinig nummers van na 2000, dus ze weten het zelf heel goed. ‘What Say You’ (singalong-punkrock), ‘Stab Wounds’ (met een metalsausje), ‘Life’s A Mural’ (met een flinke dosis Oi-punk), ‘Clockwork’ (met Killing Time), ‘IWI’, ‘The Ride’, het zijn allemaal behoorlijk nietszeggende nummers. ‘Family First’ en ‘Chase a Dream’ zijn positieve uitzonderingen, waarbij de ziel van de oude Madball nog voor eventjes verschijnt. Maar dit is globaal genomen te weinig kwaliteit voor deze vaandeldrager van de hardcore.