In 1992 richtten David Eugene en Pascal Humbert een band genaamd 16 Horsepower op in Los Angeles, Californië. Het viertal werd meteen een schot in de roos en groeide al snel uit tot een wereldvermaarde band. Toch kwam er in 2005 een abrupt einde aan deze gothic/country-band. Gelukkig konden we David Eugene de afgelopen jaren nog wel een aantal keer aanschouwen met zijn andere band, Wovenhand. Tot nu, na twintig jaar stilte plots 16 Horse Power uit het niets terug is voor een aantal exclusieve shows in Europa. Tijdens deze tournee houden ze maar liefst twee avonden halt in een uitverkochte Roma in Antwerpen. Wij waren er dan ook maar al te graag bij om de wederopstanding mee te maken.
Tekst: Vic Van den Abeele – Foto’s: Femme von Steel
Zo warm het buiten is, zo broeierig heet is het binnen in de Roma. Ditmaal geen voorprogramma, wat er meteen voor zorgt dat opperhoofd en multi- instrumentalist David Eugene en de zijne om klokslag acht uur het startschot kunnen geven. Openen doen ze met ‘I Seen What I Saw’, een aanvankelijk rustige binnenkomer die al snel overgaat in ‘Haw’ en ‘Dead Run’, waarbij het tempo al snel de hoogte in gaat.
Het valt meteen op hoe fit ons opperhoofd David Eugene is. Toch is het aan de ‘nieuweling’, gitarist Chuck French die ook deel uitmaakt van Wovenhand, om het publiek te verwelkomen. Daarna volgt ‘Horse Head’, dat voor het eerst op deze Europese tournee wordt gespeeld. Daarvoor had ‘Brimstone Rock’ de Roma voor een eerste keer op zijn grondvesten doen daveren. Met ‘Splinters’ is de tijd gekomen voor David Eugene om voor een eerste maal zijn trekharmonica boven te halen.
Zonder veel aan snelheid in te boeten dendert 16 HORSEPOWER (9) als een trein doorheen de steeds warmer wordende Roma. Van dromerige baspartijen in ‘Black Soul Choir’ tot ‘Poor Mouth’, het viertal laat vanavond echt geen steek vallen en lost alle verwachtingen meer dan in. Zo klinken nummers als ‘Harm’s Way’ verrassend accuraat, maar ook zo vertrouwd. Na ‘Poor Mouth’ volgt zelfs een staande ovatie en slaagt een uitzinnige Roma er zelfs in om het opperhoofd een klein woordje van dank te laten mompelen.
Sterker nog: het viertal keert zelfs nog even terug het podium op. Het wondermooie en akoestische ‘Hutterite Mile’ luidt het echte slotakkoord in. Maar niet vooraleer ‘Blessed Persistence’ en ‘For Heaven sake’ de laatste tonen door de zaal hebben gejaagd en zowaar het voltallige publiek in extase weten te brengen.
Reünies, ze kunnen vaak alle kanten uit. Maar deze pakt wat ons betreft wondermooi uit. Hopelijk ervaart 16 Horsepower dit ook zo en duiken ze snel samen de studio in om een vervolg te breien aan deze zeer sterke wederopstanding. Want als je het ons vraagt ... dit verhaal is nog niet helemaal voltooid. Amen!
