Audrey Horne bewees in de Kortrijkse DVG Club nog maar eens waarom de Noorse hardrockers live zo overtuigend zijn. Met messcherpe gitaren, loepzuivere zang en een publiek dat van begin tot einde uit volle borst meezong, groeide het optreden uit tot een stomende avond vol energie, sfeer en muzikale klasse. Het Duitse Motorowl mocht de avond openen.
Tekst: Andy Vandendriessche - Foto’s: Tania Foré
MOTOROWL dompelde ons onder in bad van diverse invloeden. We balanceerden tussen nette composities van prog/heavy rock-stoner en wilde atmosferische uitspattingen van post-doom-textuur. Na een ietwat lauw begin, onbekend is onbemind, begon het publiek stapsgewijs goedkeurend mee te knikken, blijken van appreciatie te tonen en te applaudisseren.
De setlist met nummers zoals ‘Water Line’ en ‘Atlas’ werd onvermoeibaar de zaal ingezonden. Op ludieke manier verwees zanger/gitarist Max Hemmann naar hun merchandise: 'If you like us, buy a shirt: ‘I love Motorowl’, if you do not like us, then also buy a shirt: ‘I hate Motorowl’, either way you can buy a shirt!’
Max was bij momenten weliswaar wat minder bij stem en de sound soms wat minder afgestemd en luid galmend doorheen de zaal, maar al bij al leverde de band toch zeker een opmerkelijke prestatie. Dit optreden was hun tweede in België, er mag gerust een derde maal volgen.
Het fictief personage uit Twin Peaks kwam meer dan tot leven in de DVG club. Toen de gekende tonen van de Muppetshow weerklonken en de vijfkoppige Noorse hardrockformatie AUDREY HORNE opkwam, was het publiek direct laaiend enthousiast. Het was er vanaf de eerste noot ook meteen boenk op. ‘Achilles’ en ‘In The Eye Of The Hurricane’ zetten meteen de tent in vlam. Loepzuivere zang van frontman Torkjell "Toschie" Rød en de duellerende gitaren van Arve Isval en Thomas Tofthagen onderstreepten vanaf het prille begin de klasse van deze band en hiervan zouden we gans de verdere set kunnen van genieten.
‘This Is War’ werd luidkeels meegezongen en tijdens de instrumentale bridge weerklonk vanuit het publiek eensgezind “wohohowow". Toschie en Arve doken off-stage het publiek in op ‘Pretty Little Sunshine’.
Toen door Toschie naar enkele nationaliteiten van de aanwezigen werd gevraagd, bleek zelfs een Canadees koppel aanwezig te zijn en frontrow stevig te genieten van de show.
‘Insanity’, ‘Hell Is Eternity’, ‘Out Of The City’, ‘Holy Roller’ stroomden energiek de zaal in en gaven continu een wederzijdse connectie tussen band en publiek. De Noren hadden er zichtbaar heel veel zin in en werden op een luide deelname van de menigte getrakteerd. Een kort intermezzo van de zanger met verwijzingen naar in de zaal aanwezige T-shirts van andere bands zoals Iron Maiden werd guitig aanvaard toen de sprong naar hun eigen merchandising viel: "Instead of giving your money to Steve Harris, spend your money on our merch"
Aansluitend haalde de band ‘Devil’s Bell’ en ‘Youngblood’ uit de kast om de dynamiek verder te zetten. Bassist Espen Lien trad vervolgens op de voorgrond en nam moeiteloos de leadvocals op ‘Goddamn Beautiful’ over. Na ‘Blaze Of Ashes’ om de reguliere set af te sluiten, bleef het publiek aansporen om nu nog niet te stoppen. De frontman introduceerde ‘I'll Be Tom Cruise, Will You Be Nicole Kidman’ en kwam met microstatief midden in de zaal staan, omringd door de talrijke fans, om daarna te vervolgen met de ballad ‘Sail Away’. Er ontstond zo'n intense connectie met het publiek dat je in meerdere ogen de sterrenglitter van Nicole waarnam. Audrey Horne ging met verve naadloos over naar ‘Redemption Blues’ en als slotsong ‘Waiting For The Night’ dat door de zaal uit volle borst werd meegezongen.
Dit optreden was volop genieten van de sfeer, de connectie, een goed gevoel, een meezingend publiek, knappe nummers, zuivere zang, prachtige interactie tussen beide gitaren en de strakke ondersteuning van bas en drums. Met ogen toe genoot je van hun klasse en dacht je spontaan Iron Maiden, Kiss, Van Halen, ... en vroeg je je spontaan af waarom deze band nog steeds in het kleinere clubcircuit tourt.
Audrey Horne was beslist niet het fictieve karakter uit Twin Peaks, maar een prachtverschijning van vlees en bloed, gracieus op elk muzikaal vlak.
