Het is een bijzonder interessant package dat deze avond halt houdt in Antwerpen, dus waren we vroeg aanwezig om deze ‘Mass Hallucination tour’ aan het werk te zien in Trix. Zweden en Noorwegen maakten het imago van death- en black metal bastions waar door de Zweedse staalreus Hypocrisy en het Noorse enfant terrible Abbath samen de baan op te sturen. Iets minder gekend, maar ook stilaan legendarisch, zijn lang meedraaiende bands als Vomitory en Vreid. Zij mochten de spits afbijten.
Tekst: Vera Matthijssens – Foto’s: Rudy De Doncker
Wanneer we ruim op tijd de zaal binnengaan, is er nog niet veel volk. Een weekdag en de Ring van Antwerpen zijn nu eenmaal in het nadeel van de eerste bands, al tonen de aanwezigen zich wel enthousiast. Dat ervaart de Noorse black-‘n-roll band VREID (9) die veel meer opkomst verdient. Een maand geleden brachten zij hun nieuwste worp ‘The Skies Turn Black’ uit waarop de band er schitterend in slaagt om de ruwe Sogndalmetal te verenigen met verrukkelijke melodieën en minder barse zang. Het titelnummer ‘The Skies Turn Black’ en ‘From These Woods’ zijn dan ook hoogtepunten in de veel te korte set. Van start gaat het viertal met oudere krakers als ‘Speak Goddamnit’ en ‘Pitch Black’, terwijl ook ‘Into The Mountains’ van ‘Wild North West’ uit 2021 ons bijbleef. We vonden het dan ook spijtig dat Vreid ‘slechts’ als openingsact op de affiche stond.
Al iets meer volk trokken de heren van VOMITORY (7). Pure death metal van Zweedse snit, dat betekent ‘van dik hout zaagt men planken’-stuff en de grafstem van bassist Erik Rundqvist. Deze tournee was extra gitarist Kalle Sundin van de partij en ook Vomitory moest hun globale kunde beperken tot een half uur speeltijd.
Vervolgens werd het podium in gereedheid gebracht voor ABBATH (8), de eerste ‘headliner’. Sinds 2015 gaat zanger/gitarist Olve Eikemo zijn eigen weg als Abbath na het verlaten van Immortal. Al spoedig bracht hij nieuw werk uit op ‘Abbath’, in 2019 volgde ‘Outstrider’ en meest recent is ‘Dread Reaver’. We krijgen een bloemlezing uit de drie albums, die stoer van start gaat met het strijdlustige ‘To War!’ en ‘Hecate’. ‘Dread Reaver’ wordt geëerd met ‘Acid Haze’ en ‘Dream Cull’.
Toch kan Abbath het verleden niet verloochenen, want voor ‘In My Kingdom Come’ en ‘Tyrants’ grijpt hij terug naar Immortal-songs. We hebben daar absoluut geen bezwaar tegen en Abbath aan het werk zien, is toch altijd een toonbeeld van wat black metal kan bieden. Hij wordt daarbij geholpen door steun en toeverlaat Ole André Farstad en deze tour zien we Andreas Fosse Salibu (Gaahls Wyrd) op bas. Vijftig minuten showtime krijgt Abbath en deze worden afgerond met een vlammende versie van ‘Winterbane’.
HYPOCRISY (9) hoeven we niet voor te stellen. Dit is de muzikale speeltuin van Peter Tägtgren, Zweedse melodieuze death metal met een grote bewondering voor aliens. Hun silhouet verschijnt dan ook op de achtergrond wanneer de voltallige band het podium oploopt om te openen met het boekdelen sprekende ‘They Will Arrive’. We worden vanavond verwend met heel wat oudere songs, dat merken we al wanneer ‘Fire In The Sky’, het beenharde ‘Inferior Devoties’ en even later ‘Carved Up’ van ‘Abducted’ de zaal in geslingerd worden.
De band heeft een rijke catalogus van veertien albums en strooit een spontane keuze uit verschillende periodes over de hoofden van de aanwezigen. De sfeer zit er al vlug in en Hypocrisy weet dit momentum overtuigend vast te houden met een uitstekende setlijst. Wanneer het onverbiddelijke ‘Roswell 47’ rond half elf uit de boxen spat, weten we dat Hypocrisy nog steeds vakwerk levert. En dat doet ons plezier …
