‘Emotion Factory Reset’ is een intrigerende titel. Wat betekent die voor jou en hoe vat die de sfeer van het album samen?
‘Voor mij staat die titel symbool voor het feit dat elk album dat we maken, zijn eigen vibe heeft. Ik heb nooit het gevoel dat we telkens dezelfde plaat maken. Elk album voelt aan als iets op zichzelf, met een eigen karakter. Soms voelt het bijna als een reset, alsof je een nieuwe huid aantrekt. Die titel kwam uit een zin die Phil Sandoval aan John Bush gaf tijdens het schrijven van de nummers het afgelopen anderhalf jaar. John gebruikte die zin uiteindelijk in het nummer ‘Close To The Bone’. Toen we later op zoek waren naar songtitels, kwam die regel weer naar boven. We hebben erover gestemd en de meesten vonden het gewoon een heel sterke titel. Voor mij werkt het ook uitstekend als albumtitel, omdat het weerspiegelt waar we nu staan. Het voelt alsof we bepaalde oude verwachtingen over onszelf hebben afgebroken en iets nieuws hebben neergezet. Dit album voelt voor mij echt als een stap vooruit.’
Op welke manier verschilt het album van vorige releases?
‘Muzikaal gezien was mijn doel om de nummers meer ‘to-the-point’ en compacter te maken. Op albums als ‘Win Hands Down’ en ‘Punching The Sky’ waren sommige tracks vrij lang en dat vond ik geweldig. Zeker omdat ze ook dat epische gevoel hadden. Maar ik wilde mezelf uitdagen en stelde me de vraag: kun je diezelfde epische sfeer bereiken in vier minuten in plaats van zeven of acht? Dat was een echte uitdaging voor mij. Daardoor zijn sommige nummers korter en we hebben ook dingen geprobeerd die we niet eerder deden. Het album is avontuurlijker dan de vorige twee, die ook elk hun eigen identiteit hadden. Tekstueel gezien zou John dat beter kunnen uitleggen, maar hij schrijft meestal niet belerend. Hij laat veel ruimte voor interpretatie.’
Hoe behouden jullie de herkenbare sound van Armored Saint, terwijl jullie toch blijven evolueren?
‘Dat is niet makkelijk. Ik ben er trots op dat onze muziek zo vertrouwd klinkt voor mensen die met ons zijn opgegroeid. Maar we hebben ook geen schrik om invloeden uit andere genres te gebruiken. Soms komen die van de R&B uit de jaren zeventig, soms van modernere bands zoals Ghost of Foo Fighters. Het belangrijkste is dat we muziek maken waar wij zelf achter staan. Je kan niet iedereen tevreden houden, dat besef heb ik al lang. Eerst moeten wij zelf blij zijn met wat we maken en als dat lukt, voelen de luisteraars dat ook.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 239.
