... / Story's / Markant / DIMMU BORGIR: Portaal naar de toekomst
Markant

Updated 01/06/2026

Markant

DIMMU BORGIR: Portaal naar de toekomst

Na het mysterieuze stilvallen sinds ‘Eonian’ (2018) was het lang koffiedik kijken wanneer er nieuw werk zou komen van het Noorse Dimmu Borgir. Maar zoals het cliché wil: een tovenaar arriveert precies wanneer hij dat wil. Sinds de oprichting in 1993 doorzwom de band, genoemd naar een IJslands lavaveld dat als poort naar de hel zou dienen, heel wat woelige wateren. Enkel stichtende leden Silenoz en Shagrath bleven overeind. Dimmu Borgir werd groot, en gehaat, door eigenzinnige keuzes: zware synths, cleane zanglijnen, symfonische orkesten, een gepolijste productie. Voor sommigen heiligschennis, voor anderen een poort naar extreme metal. We spreken gitarist en stichtend lid Silenoz over ‘Grand Serpent Rising’.

Op de cover kijkt de slang naar boven, naar een dennenappel. Wat betekent dat?

‘Het kan verwijzen naar de pijnappelklier, naar kennis, gnosis. Er zit veel symboliek in de cover. Voor religieuze mensen staat de slang vaak voor angst. Voor ons, die niet in een veroordelende staat zitten, symboliseert ze groei, vernieuwing en wijsheid. In oude oosterse tradities stond de slang voor mysterie en menselijke ontplooiing. Zo benader ik het ook. Er zit ook een alchemistisch proces in, net als in de teksten. Je vervelt uit je oude zelf. Dat doen wij op elk album: een nieuwe start. Ik ben erg blij met het werk van de artiest. Dit soort kunst vraagt dat je niet alles uitlegt, zo blijft het mysterie behouden. Ik hou van mensen die vragen stellen, die willen weten wat iets betekent. Muziek en teksten hebben lagen. Een woord of zin kan voor jou iets anders betekenen dan voor mij. Dat is precies de bedoeling. Het label vroeg of we bij elk nummer een uitleg konden schrijven. We hebben nee gezegd. Dan verliest het zijn doel. Dan krijg je mijn interpretatie, en dan staat het voor veel mensen vast. We willen dat luisteraars het zaadje oppikken en er zelf mee aan de slag gaan.’

Dimmu Borgir © Stian Andersen

In een theologische context lijkt dat op het letterlijk interpreteren van Bijbelteksten.

‘Wie iets van esoterie kent, weet dat de Bijbel gebaseerd is op veel oudere teksten. Het zit vol parabels, allegorieën en symboliek. Ik kom uit de Noorse blackmetalscene: alles christelijk, religieus en bijbels — vernietigen! Maar als je ouder wordt, lees je dingen waarvan je denkt: dit slaat ergens op. Dit is gezond verstand. Dat hoeft voor iemand anders niet zo te zijn. De gouden regel is simpel: behandel anderen zoals je zelf behandeld wil worden. Daar heb je geen Bijbel voor nodig. Er valt veel te leren uit oude teksten, maar het controlerende systeem houdt daar niet van. Het wil dat iedereen op dezelfde manier denkt. Daar zitten we vandaag middenin, zonder te diep op politiek of religie in te gaan. Als je een rebelse attitude hebt, word je als probleem gezien. Terug naar het album: slangengif kan dodelijk zijn, maar in de alchemie draait het om matiging. In kleine dosis kan het genezend werken. Genoeg is genoeg.’

In het begin van jullie carrière verscheen elke één à twee jaar een nieuw album. Nu zat er telkens acht jaar tussen. Wat veranderde er?

‘We volgden vroeger een ander ritme. Op een bepaald moment verschoof onze focus van touren naar het creatieve proces. Niet goed voor je bankrekening, kan ik je vertellen, maar wel beter voor de muziek. Omdat we al zo lang onze eigen bazen zijn, is het soms moeilijk te bepalen wanneer iets echt af is. Er is geen deadline. We hebben de grenzen afgetast door zoveel tijd tussen albums te laten. Uiteindelijk telt wat wij willen en wat de fans verdienen. Daarom steken we 120 procent in de details, zodat we zelf 100 procent tevreden zijn. Ja, we hadden ‘Enthrone Darkness Triumphant Part II’ kunnen maken, maar waarom zou je iets afleveren dat moet concurreren met een speciaal album uit je catalogus? Dat zou de makkelijke weg zijn, jezelf in de uitverkoop zetten. Het draait bij ons om vernieuwing binnen ons eigen raamwerk. Soms ben je extreem productief, soms neemt het leven het over: familie, vrienden, … Life happens. Voor je het weet, zijn er jaren voorbij.’

Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 239.