Als je alleen al het intro van ‘Vindicate’ hoort, dan is overduidelijk dat de plaat gaat over wraak. En de rechtvaardiging die daar bijhoort. Biersacks ouders hebben hem van jongs af aan opgevoed met de gedachte om niet op te geven. Bewijs jezelf maar. Toon het ongelijk van anderen aan. En dat is wat Biersack heeft gedaan: ‘Dat is ook waarom het woord ‘Vindicate’ (rechtvaardigen/verdedigen/handhaven – BN) zo interessant is voor mij. Wraak impliceert namelijk vrijwel altijd dat je iemand hebt teruggepakt. Maar als iemand zegt dat Black Veil Brides een kutband is, en Black Veil Brides wordt vervolgens succesvol, dan heb ik geen wraak genomen op die persoon, maar heb ik me absoluut wel ‘verdedigd’ tegen degenen die roepen dat we niet goed genoeg waren. Kijk immers maar naar al die mensen die ons wél tof vinden; meer bewijs is er niet nodig. Het verschil tussen ‘revenge’ en ‘vindicate’ vind ik dus heel interessant. Al die vendetta’s die mensen koesteren tegen anderen, of al die mensen die een mentale lijst bijhouden van alle narigheden die ze zijn aangedaan; dat vind ik heel fascinerend. Tot op zekere hoogte heb ik dat ook gedaan, maar tegelijkertijd probeer ik iemand te zijn die niet continu alleen maar met ellende bezig is.’
Black Veil Brides staat er dus goed voor. En heeft met ‘Vindicate’ misschien wel hun beste werk afgeleverd. Het album is boven alles enorm effectief en Biersack legt uit waar dat door komt. ‘Ik wilde dat de plaat de luisteraar niet met al te veel huiswerk opscheept. Ik heb natuurlijk allerlei verhaaltjes die ik vertel op het album, maar dat is niet zo belangrijk als wat de luisteraar er zelf uit haalt. Ik heb er hard aan gewerkt om mijn ideeën zo eenvoudig mogelijk te maken. Want ik wilde niet dat mensen er te veel over na zouden moeten denken. Mensen moeten het ook gewoon zo kunnen begrijpen en ervan kunnen genieten.’
Veel tracks op het album verwijzen naar religieuze onderwerpen. Denk aan ‘Hallelujah’, ‘Purgatory’ en ‘Ave Maria’. Het doet vermoeden dat Biersack als katholiek is opgegroeid, iets wat hij ook bevestigt. Maar hij bezigt het geloof niet langer. ‘Het heeft wel onderdeel gevormd van hoe ik naar de wereld kijk toen ik opgroeide als kind. Vaak ontwikkelen jonge, katholieke kids zich van katholiek naar agressief atheïst’, zo lacht hij. ‘Ik heb die ontwikkeling ook doorgemaakt, maar ik heb inmiddels wel ervaren dat ik toch een veel spiritueler persoon ben dan ik dacht. Ik geloof in mijn ziel. Ik geloof dat ik impact kan maken op deze wereld. En dat geeft me een gevoel van comfort en belang, evenals een ethisch en moreel kompas.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 239.
