Updated 20/05/2026
FROZEN SOUL: Bolt Thrower als voorbeeld
De Texanen van Frozen Soul timmeren gestaag aan de weg en zagen de afgelopen jaren hun fanbasis aanzienlijk uitbreiden. Hun moddervette, zwaar op Bolt Thrower geïnspireerde old school death metal ligt makkelijk in het gehoor en is ideaal om tijdens een stevig avondje uit elkaar eens flink de hersenen in te slaan. En zoiets werpt natuurlijk zijn vruchten af. De vier bonken van heren en een minstens even imposante dame rijgen de tours en festivals netjes aan elkaar en mogen ondertussen openen voor de (semi-)groten der aarde. Zo stonden ze een tijdje geleden nog in het kielzog van Heaven Shall Burn in een propvolle Ancienne Belgique te spelen en in het verleden deden ze dat ook al met Avatar, Killswitch Engage en Fleshgod Apocalypse. Ondertussen is het derde album ‘No Place Of Warmth’ op de wereld losgelaten en als we brulboei Chad Green mogen geloven, is het meteen ook de beste worp tot nu toe geworden.
‘No Place Of Warmth’ komt er drie jaar na voorganger ‘Glacial Domination’, een plaat waarop de band hun gortdroge en lomp groovende old school death metal van opmerkelijk meer melodie voorzag en af en toe ook al eens de experimentele kaart durfde te trekken. Dat zal voor de fans van het debuut wellicht even wennen geweest zijn, maar uiteindelijk deed het album het behoorlijk goed. Had de band dit zelf verwacht? ‘Gehoopt wel, verwacht niet. Ik ben immers typisch zo’n persoon die altijd twijfelt aan de volgende stap. Ik denk altijd, om de meest uiteenlopende redenen, dat een nieuwe plaat het minder goed zal doen als de vorige en dat we mensen gaan teleurstellen. Ik heb dat nu overigens ook weer een beetje, maar kom, laat het ons maar gewoon gezonde druk noemen, haha. Uiteraard hoop je natuurlijk wel dat je nieuwe plaat gaat scoren en op de een of andere manier viraal gaat, maar dat gebeurde niet echt met ‘Glacial Domination’. Versta me echter niet verkeerd, de plaat heeft ons zeker enkele treden hoger op de ladder gebracht en de tours die we aangeboden kregen waren gewoon fantastisch, maar het is nu ook weer niet zo dat de band ineens ontploft is en een globale sensatie is geworden.’
Chad gaf al aan dat er altijd wel een gezonde druk aanwezig is bij Frozen Soul als er een nieuwe plaat geschreven moet worden. Dat was deze keer niet anders, nemen we aan? ‘Goh, er was zeker een soort van druk aanwezig, maar toch beduidend minder dan tijdens het schrijven van ‘Glacial Domination’. Weet je, toen ‘Crypt Of Ice’ (het debuut uit 2021, FC) uitkwam, hadden we absoluut geen enkele verwachting dat die plaat ook maar iets zou doen. We schreven die songs tijdens de coronaperiode en waren al gelukkig dat we überhaupt een plaat kónden maken. Maar het werd dus toch een succes en dat maakte ons echt een beetje bang. We waren bang dat we het geen tweede keer waar zouden kunnen maken en dat mensen dus teleurgesteld gingen zijn in ons. Maar kijk, zoals ik al zei viel dat toch allemaal reuze mee en ondertussen zijn we alweer drie jaar verder en zijn we als band enorm gegroeid. Ik vind oprecht dat we met dit album ons beste werk tot nu toe hebben afgeleverd. Elke song knalt en klinkt voor honderd procent als Frozen Soul. Noem het gerust een terugkeer naar onze roots, als je dat tenminste al mag zeggen bij je derde plaat.’
Qua sfeer en songs leunt ‘No Place Of Warmth’ inderdaad terug meer aan bij het meer rudimentaire ‘Crypt Of Ice’ dan bij het melodieuzere en meer afwisselende ‘Glacial Domination’. Zo zijn solo’s en melodielijnen, die op het debuut zo goed als volledig ontbraken, bijvoorbeeld teruggeschroefd naar een strikt minimum en staan riffs en groove meer dan ooit centraal. ‘Klopt volledig. Bolt Thrower, mijn favoriete death metalband en een act waarmee we, terecht, vaak vergeleken worden, is hier wederom het grote voorbeeld. Het gevoel dat je krijgt als je naar hun platen luistert, kan ik persoonlijk met niets anders vergelijken. Het maakt niet uit hoe ellendig of zwaar je dag is geweest, als je ‘Mercenary’, in mijn ogen hun beste en ultieme album, door de boxen laat knallen, voel je je sowieso beter. Ze hebben van tijd tot tijd wel coole melodielijnen en solo’s, maar echte shredders kan je hen bezwaarlijk noemen, toch? Dat geeft ook absoluut niet, want het gaat om riffs en sfeer. Wij op onze beurt willen ook helemaal niet dat men zich Frozen Soul zal herinneren als een stel freaky virtuozen die allerhande technische hoogstandjes uit hun instrumenten toveren of snelheidsrecords op drums verbreken. We kunnen amper onze instrumenten bespelen, haha! Nee, als de mensen onze plaat opzetten of naar een show van ons komen kijken, dan willen we dat ze de tijd van hun leven hebben. Lekker headbangen met een biertje in de hand en al je zorgen en problemen even vergeten, daar gaat het om.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 239.